Saltar o menú de navegación e ir ao contido

  • Bienvenido (ES) | Ongi etorri (euskarazko bertsioa) | Benvingut (versió en català) | Benvido (versión en galego)
  • Bienvenido (ES)
  • Boletines
    •  | Baixa  | Máis opcións |
  • Portadas anteriores

EROSKI CONSUMER, el diario del consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa > Actualidade e lecer > Análise de produtos

Λ

Os datos, informacións, interpretacións e cualificacións que aparecen nesta información corresponden exclusivamente ao momento en que se realizaron e teñen, xa que logo, unha vixencia limitada.

Chocolates con leite: Os máis baratos foron mellores na cata

O sabor e o prezo son os mellores criterios de elección, xa que nutricionalmente estes seis chocolates con leite son moi semellantes

 Analizáronse seis chocolates con leite: Suchard, Valor, Zahor, Milka, Nestlé e Lindt, en libras que pesaban desde os 70 gramos ata os 300 gramos. O máis barato é Nestlé, que sae a 5,15 euros o quilo e, o máis caro, a case 8 euros o quilo, é Suchard.

O chocolate con leite elabórase a partir de produtos de cacao, azucres e leite ou derivados lácteos. Achega unhas 540 calorías cada cen gramos, ten moito azucre e máis da metade da súa abundante graxa (arredor do 30% do produto) é saturada, a menos saudable. Todo iso fai que obesos, diabéticos e persoas con trastornos dixestivos deban limitar moito o seu consumo. A composición nutricional das mostras é semellante. As diferencias máis notables danse no perfil lipídico (proporción entre graxas saturadas e non saturadas) e na cantidade de teobromina e cafeína, é dicir, no poder estimulante do produto.

O estado hixiénico-sanitario das mostras foi correcto e, doutra banda, non se detectaron ingredientes modificados xeneticamente. Os que máis agradaron na cata foron Nestlé (o mellor, con 7,5 puntos), Milka e Lindt, que son os tres máis baratos. Os que menos: Suchard (5,7 puntos, o peor), Zahor e Valor. A mellor relación calidade-prezo é Nestlé.

Malia a que a norma esixe unha porcentaxe mínima de sólidos de cacao, non existe un método analítico oficial para determinalo, e os que se poderían aplicar non son fiables pola importante marxe de erro que presentan os resultados. O contido en teobromina (substancia propia do cacao, semellante á cafeína) é un indicador indirecto do contido de cacao, pero non resulta fiable abondo, por un dobre motivo: a cantidade de teobromina varía notablemente segundo a variedade e a orixe do cacao, e a manteiga de cacao, ingrediente importante nos chocolates, non contén teobromina; nese caso, se se medise a teobromina, esa cantidade de cacao non sería cuantificable. O valor máis próximo ó contido de cacao dos chocolates obtense do seguinte xeito: partindo da porcentaxe de teobromina calcúlase a porcentaxe de masa de cacao, e a este valor súmase a manteiga de cacao (que é unha graxa) porque, ó ter leite, non é tecnicamente posible separar a manteiga de cacao da graxa láctea. De aí que nesta análise non se poida determinar a cantidade de cacao de cada mostra.

Coincide que Valor, o chocolate con máis teobromina (230 mg/100 mg) é, segundo a súa etiqueta, o de maior contido mínimo en cacao; un 34%, cando o resto indica un 30%.

Etiquetaxe correcta pero mellorable

Tódalas etiquetas se axustan á normativa, pero rexistráronse diferencias. A denominación correcta, "Chocolate con leite", pódese completar cun cualificativo que non induza a confusión ou a erro. Nestlé e Lindt denomínanse "extrafino" (a norma esíxelles, por iso, que o chocolate teña un maior contido de cacao e leite cós que non se denominan así), mentres que Zahor e Milka -aínda que non o inclúen na súa denominación- salientan este cualificativo na etiqueta. Todos destacan a frase "Conservar nun lugar fresco e seco". Valor, Milka, Nestlé e Lindt engaden "e sen cheiros".

Como prevención ante posibles reaccións alérxicas, os seis comunican que poden conter trazas de froitos secos e só Suchard e Milka indican o mesmo con respecto á proteína de ovo. Polo seu gran poder calórico e polo seu contido en graxa e azucres, conviría que informasen da súa composición nutricional, pero ningunha mostra o fai.

Azucres e proteínas

Determinouse no laboratorio a composición nutricional das seis mostras. O contido medio en humidade é moi baixo, non chega ó 1%; trátase, xa que logo, dun produto con moi pouca probabilidade de producir intoxicacións, pois os microorganismos patóxenos que o poderían atacar precisan auga. O contido en cinzas, indicador da cantidade de minerais, variou desde o 1,5% de Nestlé ata o 2,1% de Lindt. En proteínas, que teñen como fonte o leite e, en menor medida, os derivados do cacao, o contido medio é do 6,7%. As do cacao non son proteínas de alto valor biolóxico, pero si o son (ó conteren os aminoácidos esenciais) as do leite que se incorpora ó elaborar o chocolate con leite. A proporción de proteínas vai desde o 6% de Zahor ata o 8,6% de Suchard.

Os hidratos de carbono proceden principalmente do azucre engadido (sacarosa ou azucre común) e representan de media o 60% do produto. A sacarosa supón de media o 40% do produto. A lactosa, pola súa banda, é o azucre do leite e os derivados lácteos. Suchard é o único que non usa derivados lácteos e, ademais, o único que utiliza só leite en po. O resto, ademais, incorporan derivados lácteos como o lactosoro en po, rico en lactosa. Por iso, só en Suchard o contido en lactosa serve como indicador da cantidade de leite. O contido medio de lactosa é do 10% do produto e varía pouco entre as mostras. Outros hidratos de carbono do chocolate con leite son o amidón e a fibra que, aínda que no cacao aparecen en cantidades apreciables, son pouco significativas no chocolate, xa que se dilúen no procesado.

Graxa e substancias excitantes

Outra característica do chocolate con leite é o seu gran contido en graxa, que procede da manteiga de cacao e do leite. Na manteiga de cacao predominan os ácidos graxos saturados de cadea longa, entre eles o ácido esteárico que, a diferencia doutros ácidos graxos saturados, non aumenta o nivel de colesterol no sangue. Outros ácidos graxos son o palmítico (saturado e non saudable), o oleico (monoinsaturado, saudable) e o linoleico, que é poliinsaturado (polo tanto, saudable) e esencial, dado que o noso organismo non o pode producir por si só. A media do contido de graxa é moi importante, o 31%. Nesta graxa predominan os saturados (un 64% de media), sobre os insaturados (un 34%), o que lle confire a este produto un perfil lipídico pouco saudable. Lindt ten o perfil de graxas máis saudable, ó ser o de menos graxas saturadas: 57% do total de graxa. No outro extremo, Valor ten un 70% de saturados.

O chocolate con leite é un produto moi enerxético, cunha media de 545 calorías cada cen gramos e sen diferencias significativas entre as seis mostras. Doutra banda, estes chocolates conteñen cantidades apreciables de vitaminas (B1 ou tiamina, B2 ou riboflavina e ácido fólico, vitamina A e vitamina E), e mais de calcio e fósforo (superior ás doutros chocolates, pola adición de leite), magnesio, potasio e ferro.

O chocolate é un alimento tónico, vigorizante, pois contén teobromina, substancia estimulante do sistema nervioso e semellante á cafeína do café ou á teína do té, se ben de menor potencia excitante. A proporción media de teobromina é de 160 mg/100 g. A cafeína aparece nunha proporción menor: 22 mg/100 de media. A xeito de comparación, unha cunca de café achega 69 mg de cafeína. O chocolate con leite con maior efecto no sistema nervioso é Valor: 230 mg de teobromina e 30 mg de cafeína cada 100 gramos. O menos estimulante é Lindt: 120 mg de teobromina e 20 mg de cafeína.

Mellor un consumo moderado

O consumo de cacao nas súas diversas variedades é recomendable para persoas sas de todas as idades, pero sempre en cantidades moderadas e dentro dunha dieta equilibrada. Pola súa elevada achega enerxética, é un alimento axeitado para o almorzo e para quen fai deporte ou desenvolve actividades físicas intensas. Pero esa mesma achega enerxética, así como o seu gran contido en graxas, azucres e potasio, fai que o seu consumo se deba limitar ou descartar en situacións de sobrepeso ou obesidade, diarrea e outros trastornos dixestivos, pedras na vesícula biliar, hipertrigliceridemia, diabetes e enfermidade renal que requira control do potasio.

Que é e como se fai o chocolate con leite

  O chocolate con leite é un alimento obtido a partir de produtos de cacao (manteiga de cacao e cacao sólido), azucres e leite ou produtos lácteos. O chocolate é un derivado do cacao, pero no seu estado natural os grans de cacao non presentan nin a cor, nin o aroma nin o sabor do chocolate elaborado. Para se converter en chocolate, a semente de cacao sofre unha ampla serie de pasos, que se inicia na recolección dos froitos (o cacao é a semente do cacaoteiro, a árbore de nome botánico Theobroma Cacao), continúa na fermentación que elimina a polpa e desenvolve o sabor, e segue no secado das sementes desprovistas de polpa, para mellorar a súa conservación.

Despois realízase unha limpeza para eliminar impurezas, antes de continuar co torrado, que é fundamental para o sabor do cacao. O produto obtido é o cacao en gran. O proceso segue coa partición en anacos e o estonado, que dá lugar ó cacao estonado. A moedura fina cun muíño de martelos consegue a pasta de cacao, que se pode tamén prensar para extraer parte da materia graxa -manteiga de cacao- e obter deste xeito a torta de cacao. A manteiga de cacao é unha masa sólida que funde a 29ºC, ten cor branca ou amarelada e cheiro e sabor a cacao. Se a graxa residual da torta de cacao se extrae con disolventes obtense o cacao desgraxado. O cacao en po obtense a partir do desgraxado, mediante outra moedura fina. Na elaboración do chocolate os principais ingredientes son a manteiga, a pasta, a torta, o cacao desgraxado e o cacao en po.

O chocolate con leite obtense da mestura de cacao en po ou pasta de cacao con azucre finamente pulverizado (con ou sen manteiga de cacao) e leite enteiro ou desnatado. No tocante ós aditivos, admítense emulsionantes como a lecitina (E-322) e os saborizantes autorizados. Pártese da mestura e amasado de pasta de cacao ou cacao en po, azucre, manteiga de cacao e leite en po ata obter unha masa homoxénea. No refinado móese o produto ata obter partículas diminutas que non poidan ser percibidas polo padal. O cunchado é unha axitación mecánica que quenta o produto por fricción, de xeito que se evaporan a auga e os compostos volátiles e se conseguen chocolates de calidade e de sabor agradable. O amornado é o arrefriamento do chocolate, que alcanzou no cunchado temperaturas de entre 70ºC e 80ºC, e produce a cristalización da manteiga de cacao. No moldeado o chocolate envórcase en moldes quentados para igualar a temperatura do produto. Eses moldes sométense a vibracións para desairear o chocolate, e pasan logo a un túnel de arrefriamento, onde as libras se endurecen e quedan listas para o seu envasado e distribución.

Paginación


Outros servizos


Buscar en

Información de Copyright e aviso legal

Visita nuestro canal Eroski Consumer TV

En EROSKI CONSUMER tomámosnos moi en serio a privacidad dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI

Fundación EROSKI

Validaciones de esta página

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación del W3C indicando que este documento es XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto