Saltar o menú de navegación e ir ao contido

  • Bienvenido (ES) | Ongi etorri (euskarazko bertsioa) | Benvingut (versió en català) | Benvido (versión en galego)
  • Bienvenido (ES)
  • Boletines
    •  | Baixa  | Máis opcións |
  • Portadas anteriores

EROSKI CONSUMER, el diario del consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa > Medio natural

Λ

Manglares: Os bosques salgados, en perigo de desaparecer

A intensiva cría do camarón ou lagostino é a súa maior ameaza

  Un manglar é un conxunto de árbores caracterizado pola súa habilidade para sobrevivir e desenvolverse en terreos costeiros inundados ou inundables, zonas con auga de altos niveis de salinidade. Debido á importante biodiversidade que alberga, constitúe un ecosistema irreemprazable e único. As raíces aéreas das súas árbores -principalmente mangles, de aí o nome- xorden das augas salgadas nas costas, estuarios e deltas, formando un armazón que alberga a multitude de especies animais (aves, peixes, moluscos e crustáceos), moitas delas importantes para a alimentación humana. Os manglares conforman zonas de apareamento e cría de moitas destas especies, amais de seren refuxio para peixes en desenvolvemento, e outros modos de vida mariña. Ademais, protexen estas costas da erosión, e proporcionáronlles durante séculos multitude de recursos ás poboacións locais. Durante a preamar as copas dos manglares asómanse moi pouquiño fóra da auga, mentres que na baixamar son visibles as súas raíces respiratorias, que captan o osíxeno atmosférico e llelo transmiten ás raíces enterradas. Esta adaptación permítelles sobrevivir nun solo sen osíxeno e con altas concentracións salinas. Actualmente a intensiva cría do camarón ou lagostino representa o maior perigo de desaparición destes singulares ecosistemas.

¿En que rexións se atopan os manglares?

Os manglares atópanse nas rexións tropicais e subtropicais do mundo, xeralmente en zonas costeiras, e poden estar en contacto directo co mar, xunto ás ribeiras e desembocaduras dos ríos, ou bordeando lagoas costeiras. O desenvolvemento óptimo destes bosques salgados dáse arredor do ecuador en África, Indonesia, Nova Guinea e Filipinas. En Latinoamérica, os manglares máis exuberantes atópanse en Ecuador, na costa norte de Esmeraldas.

Fauna dos manglares

A fauna dos manglares inclúe exemplares de hábitats mariños e terrestres, aínda que a presencia da maioría das especies depende das mareas e das fases dos ciclos vitais. Tanto a fauna autóctona coma as aves migratorias son abundantes e diversas. Numerosas áreas dos manglares convertéronse en santuarios importantes para o mantemento dalgunhas especies ameazadas de extinción, coma o ibis escarlata (ave), o manatí (mamífero que vive baixo a auga) ou o caimán da costa, así como de varias especies de sapoconchos mariños. Ademais, nas localidades onde as augas son transparentes, as raíces albergan invertebrados mariños como esponxas, moluscos, crustáceos e algas. Entre as especies máis comúns nestas comunidades cómpre salienta-la ostra de mangle, un dos productos fundamentais na economía dos habitantes costeiros, o cangrexos de mangle, os lagostinos e os camaróns. Pero, sen dúbida ningunha, os seus habitantes máis singulares son os "saltóns da lama", peixes capaces de vivir no mar e na terra, cunhas musculosas aletas dianteira que lles permiten moverse en terra firme. Incluso hai unha especie que pode rubir polas árbores para fuxir da marea alta.

A importancia dos manglares

  • Considéranse os ecosistemas naturais de maior productividade debido á súa alta producción de materia orgánica.
  • Actúan como criadeiros de especies de peixes e de mariscos.
  • Serven de habitáculo para unha gran variedade de aves e outros organismos mariños.
  • Protexen a costa contra a erosión, as maruxías, treboadas e furacáns.
  • Funcionan como pulmóns do medio natural, xa que producen osíxeno e usan o bióxido de carbono do aire.
  • Utilízanse para practicar deportes acuáticos e actividades turísticas.
  • Son moi valiosos para a educación e investigación científica.

Principais ameazas

Os manglares están desaparecendo a unha velocidade vertixinosa polo uso abusivo dos seus recursos. A organización ecoloxista Greenpeace estima que en 1980 había 17 millóns de hectáreas de manglar nas costas tropicais do mundo, dos que, segundo a FAO (Organización das Nacións Unidas para a Agricultura e a Alimentación), a metade xa se perderon. As causas da súa destrucción son múltiples (extraccións para empresas madeireiras ou papeleiras, construcción de infraestructuras...), pero nestes momentos a maior ameaza para estes ecosistemas constitúea a instalación da industria camaroneira, que cría nestas zonas os lagostinos tropicais que se exportan a países desenvolvidos. A corta de extensas áreas de manglar para instalar piscinas de cría de lagostinos é o principal problema que xera esta industria, que coa súa actividade motivou a desaparición de máis de un millón de hectáreas de manglar. Delas, unhas 765.000 hectáreas nos últimos anos. Coa destrucción destas zonas, os ecosistemas mariños perden o seu equilibrio e diminúe a cantidade e diversidade de peixes, xa que as súas áreas de cría e alevinaxe son destruídas.

Pero, segundo Greenpeace, ese non é o único problema: para a cría intensiva de lagostino tropical empréganse enormes cantidades de productos químicos (alimento, fertilizantes, praguicidas, antibióticos...) que dan lugar a un caldo tóxico que contamina os recursos hídricos locais, producindo incluso a súa eutrofización e hipernitrificación. Sen os manglares e outros ecosistemas costeiros, as áreas da costa tórnanse inestables: as comunidades costeiras quedan expostas a devastadoras frontes tormentosas que produciron a perda de moitas vidas humanas en países coma Bangladesh e a India.

Tipos de manglares

  • Manglares de bordo:Situados ó longo de litorais lixeiramente inclinados de terra firme e illas grandes, desenvólvense mellor en illas que impiden o lavado excesivo das costas producido polas mareas altas.
  • Manglares de conca: Xorden nas depresións topográficas con pouco fluxo e refluxo de auga, a miúdo terra dentro e expostos a augas menos salinas por períodos máis longos do ano en comparación cos bosques costeiros.
  • Manglares da ribeira: Localízanse en planicies de mareas e illas completamente anegadas. Nestes bosques pódense atopar tódalas especies, pero polo xeral a súa altura non supera os 5 metros.
  • Manglares ananos: Nacen en terreos con moitas limitacións para o crecemento e desenvolvemento, polo que rara vez superan 1,5 metros de altura. Forman unha comunidade escasa e dispersa a xeito de sebes. Localízanse en ambientes con carbonatos e en zonas áridas.

Outros servizos


Buscar en

Información de Copyright e aviso legal

Visita nuestro canal Eroski Consumer TV

En EROSKI CONSUMER tomámosnos moi en serio a privacidad dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI

Fundación EROSKI

Validaciones de esta página

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación del W3C indicando que este documento es XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto