Unha televisión privada incumpría os límites horarios legais de publicidade

En 1991 a Dirección Xeral de Telecomunicacións requiriulle a Telecinco a documentación referente á súa programación de varios días e constatou o incumprimento da Lei de Televisión Privada de 1988, por se exceder no límite de emisión publicitaria de dez minutos por hora. O organismo apercibiu á canle para que adoptase de contado as medidas precisas para o estricto cumprimento da lei. Telecinco recorreu ata o Tribunal Supremo, quen once anos máis tarde, en febreiro do 2002, desestimou o recurso de Telecinco. Segundo o Supremo, aínda que a Lei española establece un máximo de dez minutos de anuncios por cada hora de emisión, unha Directiva europea pon o tope en 12 minutos, límite ó que Telecinco se acolleu. Sen embargo, o Supremo sentencia que Telecinco se excedeu en máis dunha ocasión no período controlado e que aínda que isto non constituía unha infracción administrativa daquela, a Administración actuou correctamente ó apercibir á canle. O Supremo sinalou tamén que non procede entender como publicidade nin a promoción da propia programación, nin o patrocinio, nin a televenda, pero si inclúe dentro a publicidade encuberta.

Relacións deste contido