Saltar o menú de navegación e ir ao contido
Se degoras que resolvamos tu caso en revista.consumer.es ponte en contacto con nosoutros. Como é lóxico, sólo serán publicadas as consultas que dende revista.consumer.es consideremos máis interesantes.
En 1999 merquei un piso en proxecto de construcción. En xaneiro do 2000 presentáronme o proxecto de compravenda para que o asinase. O contrato incluía quince estipulacións nas que se detallaba o prezo, a data de entrega, etc. Nunha das cláusulas dise: "Tódalas cargas e impostos que se deriven da presente transmisión, como notariais, de rexistro, e mesmo o imposto de plusvalía, serán por conta do comprador". Teño entendido que a plusvalía lle corresponde pagala ó vendedor, pero, claro, en xaneiro tiven que asinar forzosamente. O piso e o garaxe entregaranmo este ano. Quixera preguntarlles se teño a obriga de paga-la plusvalía.
En principio, é o vendedor o que paga a plusvalía. Así que neste caso suxerimos que lle reclame ó vendedor, por telegrama ou burofax certificado con xustificante de recibimento, a retirada da cláusula relativa á plusvalía nas escrituras. O asunto é, de tódolos xeitos, complexo. O artigo 107 b da Lei de Facendas Locais di que nas transmisións gravosas quen debe paga-la plusvalía (imposto sobre o incremento do valor dos terreos de natureza urbana) é o vendedor. Por outra banda, o artigo 36 da Lei Xeral Tributaria establece que os elementos da obriga tributaria non se poderán alterar por pactos ou convenios entre os particulares e, en todo caso, quen aboa a plusvalía ante a Administración é sempre o vendedor.
Así e todo, é posible facer un pacto entre as partes, para efectos exclusivamente civís. É dicir, as dúas partes pódense pór de acordo e pactar que o vendedor asuma uns gastos da transacción e o comprador outros gastos. Para que eses pactos civís non sexan abusivos para o consumidor, a Lei Xeral de Defensa do Consumidor e Usuario sinala que se considerarán abusivas as cláusulas que lle impoñan ó consumidor os gastos de documentación e tramitación que por Lei imperativa lle correspondan ó profesional. E aínda que a lei non cita expresamente a plusvalía -xa que non é propiamente un gasto derivado da preparación da titulación- nese pacto civil o vendedor non lle pode impor ó comprador que aboe a plusvalía nin outros conceptos que non lle corresponden ó comprador. É dicir, nos pactos civís sempre haberá que negociar. Polo menos, deste xeito se pronunciou a Audiencia Provincial de Palencia na súa sentencia do 21 de xaneiro de 1994 ó declarar abusiva e nula a cláusula que obrigaba ó comprador a paga-la plusvalía.
Unha excepción: en Navarra a plusvalía cóbraselle ó comprador.
En EROSKI CONSUMER tomámosnos moi en serio a privacidad dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI