A perda do ollo foi un accidente, e ninguén foi responsable

Unhas nenas xogaban á corda no recreo no seu centro escolar, coa mala fortuna de que ó soltar unha delas o extremo da corda, esta bateu no ollo da súa compañeira, de cinco anos de idade. Malia ós coidados prestados polos servicios médicos, a menor perdeu a visión no ollo. Polas lesións causadas, os pais da menor demandaron ós pais da outra nena e ó centro escolar, considerando que a responsabilidade destes era cuasi-obxectiva ou por risco. O Tribunal Supremo, en sentencia do 28 de decembro do 2001, exime de responsabilidade a tódolos demandados, entendendo que os feitos foron un accidente debido a un caso fortuíto e que o centro escolar obrou coa debida dilixencia. Argumenta que para que xurda a responsabilidade dos pais ou da escola polos feitos é preciso que se realice unha actuación ou omisión culposa, o que non aconteceu neste caso, xa que non se apreciaba culpa ningunha na menor que produciu accidentalmente as lesións. Tampouco tiña responsabilidade a escola, xa que o recreo estaba vixiado por unha mestra, que atendeu á menor lesionada desde o primeiro momento, e o accidente produciuse cando practicaban un xogo sen risco.

Relacións deste contido