A antes denominada "multipropiedade": Vivenda que se comparte pero non se merca

  Volver á casa da aldea, alugar un apartamento, reservar habitacións nun hotel ou instala-la tenda de campaña nun cámping son xeitos tradicionais de se aloxar nas vacacións. Mercar unha segunda residencia é tamén unha opción cada vez máis habitual, non en van España é o país de Europa coa maior proporción delas: o último censo do INE contabiliza máis de 2 millóns de vivendas estipuladas como patrimonio de segunda residencia. A todas estas opcións, nos anos 80, pero sobre todo nos 90, sumouse a fórmula de vivenda a tempo compartido, anteriormente coñecida como "multipropiedade". Esta fórmula permítelles ós consumidores disporen dun inmoble durante un período determinado, a un prezo substancialmente máis reducido có importe dunha segunda residencia. Sen embargo, ó seu redor reinou certa confusión, sobre todo ata que en 1998 este sistema non foi regulado. Ata entón coñecíase baixo o termo "multipropiedade", denominación que foi prohibida pola lei para evitar confusións, xa que en realidade mediante esta fórmula non se obtén a propiedade dun inmoble, senón que se merca a facultade de uso e aproveitamento. É dicir, o usuario ten dereito a vivir durante un período determinado ó ano nun aloxamento (apartamento, habitación de hotel, caravana e mesmo embarcacións), localizado en enclaves turísticos como zonas costeiras, estacións de montaña ou en grandes capitais. O aproveitamento do inmoble pode deixarse en herdanza, pero sabedores de que o inmoble ten un propietario único (o vendedor-promotor), de xeito que extinguido o tempo contratado de uso, os compradores ou posteriores titulares non teñen dereito a ningunha compensación. Así, o propietario do apartamento ou chalé é sempre o propietario do edificio sobre o que se constitúe o réxime (pode ser unha persoa física ou xurídica), e o vendedor pode ser outra persoa, física ou xurídica, que actúa en representación do propietario.

Prezos máis baratos

Os prezos que se barallan nas ofertas deste aproveitamento por quendas de bens inmobles son moi variados, pero vallan como exemplo os dunha das compañías máis fortes do mercado mundial, con máis de 300 inmobles no noso país: unha semana ó ano, en xullo, dun apartamento tipo para dúas persoas, máis sofá cama no salón comedor, con terraza, nun complexo con piscina, preto da praia na Costa do Sol, restaurantes e demais servicios, ofrécese por 15.025 euros (en concepto de entrada, que varía en función do lugar e as datas elixidas). A cota anual (actualizable segundo o IPC medio europeo) é de 300,50 euros. Este desembolso dá dereito a usar tódolos anos este apartamento durante a semana seleccionada, non hai que facer fronte a ningún outro tipo de gasto (luz, electricidade, gas...), garante o cambio de mobiliario cada dous anos e a posibilidade de intercambio dentro da rede mundial que posúen.

Vantaxes

Esta fórmula, herdada das sociedades nórdicas e canadenses, require un menor investimento, xa que non se adquire, e polo tanto non se paga, a enteira propiedade do inmoble, pero si se consegue un lugar estable e seguro para as vacacións anuais. Ofrece tamén a posibilidade de intercambio de destinos e mesmo de alugarlle o dereito a goza-lo período que se posúe a un terceiro. Por outra banda, e para a sociedade no seu conxunto, compartir recursos implica unha menor necesidade de construcción en beneficio do medio natural e da paisaxe.

Inconvenientes

Ata o ano 1998, debido ó baleiro legal existente en España, os métodos de venda foron moi agresivos, a publicidade enganosa e déronse múltiples fraudes que orixinaron moitas denuncias de consumidores, e isto desprestixiou esta fórmula de vacacións. Ata entón, comercializábase como "multipropiedade", sen que en moitos casos implicase adquisición de cota ningunha de propiedade sobre un ben inmoble. Vendíase a idea de acceder ó status de copropietario dun inmoble, cando en realidade o pacto asinado entre as partes no contrato non sempre transmitía unha cota de propiedade. Outra tacha que manifestan os usuarios é que cando se quere cambiar de destino, os lugares especialmente atraentes adoitan ter listas de espera de meses e mesmo de anos.

Relacións deste contido