Seguridade nas zonas de baño: Nunca é abondo

Picadas, mordedelas

Medusas.

O contacto das medusas coa nosa pel causa lesións a xeito de edema ou grande inflamación, xunto cunha sensación de intenso proído. De seguido fórmanse unhas vesículas de coloración violácea moi dolorosas. Esas picadas inféctanse con facilidade, polo que cómpre tratalas axeitadamente. Logo de lava-la zona afectada con amoníaco ou alcohol, un analxésico calmará a dor e unha pomada antihistamínica aliviará a comechón e a inchazón. Se o cadro alérxico se agrava, cómpre consultar axiña un médico.

Ourizos de mar.

Os ourizos das costas españolas non son velenosos. O principal inconveniente das lesións causadas por ourizos radica na fraxilidade da punta das súas púas, xa que unha vez dentro da pel parten e quedan incrustadas. Ante unha lesión causada por un destes animais mariños, non se debe apoia-lo pé no chan para evitar que a espiña rompa, e se non o fixo xa, para que doa menos. Tras desinfecta-la zona, cómpre extrae-las púas cunhas pinzas de punta estreita, xa que se non poden provocar unha infección na pel afectada. Nese caso, débese acudir ó médico para a cura axeitada da ferida e a posible administración de antibióticos.

Arañas de mar.

Nas nosas costas existen varios tipos, aínda que a máis habitual é a araña pequena (tamén chamada víbora do mar) que pica ós bañistas que a pisan sen que estes se decaten. O seu veleno é daniño para o sistema nervioso e causa moita dor na zona afectada, amais dunha inflamación que se estende por toda a extremidade (brazo ou perna) onde se localiza a picada e que pode durar varios días. Os síntomas alcanzan o máximo punto de dor ós 60-90 minutos. A picada pode necrosarse (morte do tecido) e sobreinfectarse con xermes.

O seu veleno é termolábil, destrúese coa calor, polo tanto o mellor tratamento consiste en somerxe-la zona afectada en auga moi quente durante 60-90 minutos, amais de tomar analxésicos para a dor, antihistamínicos para o proído e corticoides para a inflamación.

Anfibios: píntega e sapos.

A píntega común e moitas variedades de sapos (sapo verde, sapo común, ra de San Antón) son habituais en España.

A súa pel segrega unha substancia tóxica e moi irritante, polo que cómpre lava-las mans despois de tocar un deles. Ó entrar en contacto coa pel ou mucosas, prodúcese unha mucosite ou inflamación das mucosas afectadas, ou unha conxuntivite se se afecta a conxuntiva do ollo. Se se inxire esa substancia accidentalmente, aparece un cadro que consiste en náuseas, vómitos, dor abdominal e, nos casos severos, hipotensión, bradicardia e síndrome confusional.

O tratamento consiste en lavar con abundante auga a zona de contacto. Hai antídotos, como a atripona.

Problemas na auga.

Corte de dixestión.

Trátase dunha conmoción provocada pola diferencia térmica entre o corpo da persoa e as frías augas do mar, río ou piscina. Practicar exercicio intenso, suar moito ou expoñerse ó sol, xusto antes do baño, son factores que favorecen o corte de dixestión. Pero é durante a dixestión cando o proceso se agrava, porque unha boa parte do sangue circula polo estómago e os intestinos en detrimento do rego sanguíneo doutros órganos. Para evitalo, báñese unha ou dúas horas despois das comidas, entre progresivamente na auga para aface-lo organismo á nova temperatura e evite as bebidas moi frías e os exercicios violentos antes do baño.

Tragar auga.

Cando alguén inxire unha boa cantidade de auga no mar, nun río ou na piscina, para axudalo cómpre recostalo boca abaixo e darlle uns golpiños secos nas costas. Se a víctima tose ou sente náuseas, é conveniente provocarlle o vómito para que elimine todo o líquido inxerido. Se o afectado non reacciona, cómpre levalo de contado a un posto de socorro.

Cambras musculares.

Constitúen un auténtico perigo para o nadador, xa que o espasmo doloroso deixa sen control os músculos afectados e dificulta manterse sobre a auga. Ó primeiro síntoma debemos dirixirnos cara á beira sen forza-lo músculo e exercendo presión cunha man ou coa outra perna, para procurar frea-lo espasmo.

As cambras alívianse estirando o músculo cara a diante, mentres se flota facendo o morto, e levando cara a nós a perna ou o brazo afectados.

Recoméndaselle, a quen sofre cambras a miúdo, inxerir regularmente sal e magnesio.

Relacións deste contido