Saltar o menú de navegación e ir ao contido

  • Bienvenido (ES) | Ongi etorri (euskarazko bertsioa) | Benvingut (versió en català) | Benvido (versión en galego)
  • Bienvenido (ES)
  • Boletines
    •  | Baixa  | Máis opcións |
  • Portadas anteriores

EROSKI CONSUMER, el diario del consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa > Psicoloxía

Λ

Estrés: a vida haina que tomar con calma: Unha batalla cotiá que podemos e debemos gañar

Unha batalla cotiá que podemos e debemos gañar

 A palabra stress comezou a usarse en Física, e non foi ata os anos trinta cando Hans Seyle comezou a empregala para referirse ás circunstancias e acontecementos que inflúen sobre unha persoa e producen reaccións nela. O estrés é un fenómeno fisiolóxico normal, é a resposta que emite un organismo ante estímulos percibidos como ameazantes. Por iso, o bo estrés é positivo: axuda a aturar situacións esixentes e a reaccionar ante as demandas do medio. O estrés negativo ou distrés aparece cando o organismo non é capaz de adaptarse á situación, de dar respostas axeitadas ás demandas do contorno. Prodúcese unha activación e ansiedade desmesurada, acompañada de incapacidade para centrarse eficazmente nas tarefas. O malabarista executa as súas manobras con tres bólas, despois con catro, máis tarde con cinco; pero ó incorpora-la sexta, caen tódalas bólas, non só a sexta.

As persoas teñen unha limitada capacidade de traballo e de resposta ás situacións. Cando se nos esixe máis do que somos capaces de responder nese momento, podémonos bloquear de tal xeito que non poidamos realizar tarefas sinxelas que a penas representaban dificultade. Para responder ás esixencias cotiás e ás situacións extraordinarias precisamos un certo grao de activación, de tensión. Se non é abondo, non responderemos ben, pero se a tensión é excesiva, podemos quedar incapacitados para responder.

Fases do estrés

O estrés non aparece de súpeto, considérase que existen tres fases.

  1. Fase de alarma: no momento de enfrontármonos a unha situación difícil ou nova, o noso cerebro analiza os novos elementos, compáraos recorrendo á memoria de conxunturas semellantes e se entende que non dispoñemos de enerxía para responder, envía ordes para que o organismo libere adrenalina. O corpo prepárase para responder, aumentando a frecuencia cardíaca, a tensión arterial, tensando os músculos... é unha reacción biolóxica que nos prepara para responder.
  2. Na fase de resistencia, o individuo mantense activo mentres dura a estimulación e aínda que aparecen os primeiros síntomas de cansazo, séguese respondendo ben. Cando a situación estresante cesa, o organismo volve á normalidade.
  3. E, para rematar, na fase de esgotamento, se a activación, os estímulos e demandas non diminúen, o nivel de resistencia remata por esgotarse, aparecendo de novo a alarma. Comézanse a sufrir problemas físicos e psíquicos. Segundo Hans Seyle, "o estrés tórnase perigoso cando aparece a miúdo, se prolonga de xeito inusual ou se concentra nun órgano do corpo".

Síntomas corporais do estrés

Non só ten repercusións psicolóxicas, tamén lle afecta ó noso estado de saúde física:

  • Aparello dixestivo: o estómago segrega máis ácidos. Se a situación se mantén, as paredes acaban irritándose. O sangue desvíase do estómago e altérase o proceso da dixestión. Moitas úlceras gastroduodenais e a colite ulcerosa están relacionadas con situacións continuas de estrés.
  • Aparello muscular: a tensión aparece a xeito de contracturas a distintos niveis: mandíbulas, pescozo, lombo, dores nas pernas...
  • Aparello respiratorio: a respiración acelérase e vólvese entrecortada. Tense a sensación de que o aire non enche os pulmóns.
  • Sistema cardiovascular: libéranse adrenalina e noradrenalina, que fan que o ritmo cardíaco e a presión do sangue aumenten. Prodúcese unha dilatación dos vasos sanguíneos e retención de líquidos.
  • Pel: aumento da suor. Se o estrés é prolongado, poden xurdir patoloxías dermatolóxicas vinculadas a estados de ansiedade.

Cando xorden estes síntomas "funcionais" (sen causa orgánica aparente) prodúcese unha retroalimentación negativa que activa outra vez os procesos biolóxicos de alarma e redobra a sintomatoloxía.

Ferramentas para combate-lo estrés

  Cando os síntomas do estrés comezan a prexudica-la nosa calidade de vida causando sufrimento psicolóxico, irritabilidade, descenso do rendemento laboral, dificultades de concentración, insomnio ou visión pesimista da realidade, cómpre recorrer a axuda especializada.

Non se pode fuxir permanentemente das situacións que producen estrés. Algunha vez hai que afrontalas, e para iso dispoñemos de ferramentas que serán válidas se se aplican da man de profesionais cualificados. Vexamos algunhas:

  • Fármacos: tranquilizantes ou antidepresivos (sempre baixo prescrición médica), indicados para reduci-la ansiedade. Moi útiles se se complementan con outros tratamentos que axudan a eliminar tamén as causas do estrés, e non só os síntomas.
  • Relaxación: técnicas que combinan a respiración profunda -que garante unha boa osixenación- coa distensión dos músculos. Un cerebro ben osixenado e que percibe o benestar da relaxación muscular está mellor preparado para percibir positivamente a realidade problemática. Hai moitas técnicas, pero convén descarta-las que implican manipulacións da personalidade descoñecidas polo paciente e as paranormais ou cientificamente indemostrables.
  • Técnicas cognitivas: métodos psicolóxicos articulados por expertos. Intentan reestructura-lo pensamento de quen sofre, para que aprenda a interpretar axeitadamente as situacións que lle producen malestar.
  • Masaxe: relaxa os músculos e estimula a circulación sanguínea. As técnicas van desde o fisiolóxico ata a masaxe sensitiva.
  • Hidroterapia: a auga, a presión e temperatura axeitadas, é un elemento relaxante. As terapias en balnearios de augas termais e talasoterapia volveron poñerse de actualidade.
  • Musicoterapia: usa a música (xeralmente, instrumental e sen estridencias) como elemento relaxante.

Consellos para previ-lo estrés

  • Durmi-lo necesario. O normal é oito horas, pero depende de cada persoa. O sono debe ser reparador, debémonos sentir descansados cando nos erguemos da cama.
  • Facer exercicio físico, adaptado á idade e condición de cada persoa, axuda a liberar tensións e facilita o aumento de endorfinas, substancias que provocan sensacións pracenteiras.
  • Coida-la alimentación. Non só levar unha dieta equilibrada, senón comer con tempo suficiente.
  • Técnicas de relaxación. Dedicarlle quince ou vinte minutos ó día a practicar estas técnicas. Se non se coñecen, procuremos informarnos. A sesta cotiá, aínda que breve, é outra opción.
  • Organizar ben o tempo. A precipitación, andar ás carreiras e a acumulación desordenada de tarefas causan estrés. Dediquémoslle a cada cousa o seu tempo, sen esquecermos reservar un tempo para nós mesmos.
  • Separa-lo traballo da vida persoal. Non levar traballo á casa e aprender a esquecérmonos del cando non traballamos. Unha opción: buscar outras "obrigas" cotiás cada día.
  • Aprender a comunica-las nosas cousas. Falar dos nosos problemas con xente de confianza alivia tensións internas.
  • Rompe-la monotonía. A rutina é un factor que acompaña a tensión emocional e xera insatisfacción e aburrimento. Busquemos cousas diferentes que facer cada día.

Segundo os investigadores Holmes e Rahe, cada acontecemento extraordinario provoca o seu propio grao de estrés

Se a suma das cifras que figuran neste cadro supera 150 nun ano, a persoa ten unha probabilidade do 50% de padecer estrés. Se é maior de 300, chega ó 90%.

  • Morte do cónxuxe: 100
  • Divorcio: 73
  • Separación conxugal: 65
  • Cárcere: 63
  • Morte dun familiar achegado: 63
  • Enfermidade grave: 53
  • Matrimonio: 50
  • Perda do emprego: 47
  • Reconciliación conxugal: 45
  • Xubilación: 45
  • Cambio na saúde dun familiar: 44
  • Embarazo: 40
  • Dificultades sexuais: 39
  • Existencia dun novo familiar: 39
  • Cambios no estado financeiro: 37
  • Morte dun amigo íntimo: 36
  • Cambio de tipo de traballo: 35
  • Aumento das liortas familiares: 35
  • Desembolso importante de cartos: 31
  • Vencemento de hipoteca ou préstamo: 30
  • Problemas coa lei: 29
  • Cónxuxe que abandona ou comeza o traballo: 28
  • Cónyuge que abandona o comienza el trabajo: 26
  • Cambios de hábitos persoais: 24
  • Problemas cos superiores: 23
  • Cambios no traballo: 20
  • Cambios nos hábitos de sono: 16
  • Cambio nos hábitos dietéticos: 15
  • Vacacións: 13

Outros servizos


Buscar en

Información de Copyright e aviso legal

Visita nuestro canal Eroski Consumer TV

En EROSKI CONSUMER tomámosnos moi en serio a privacidad dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI

Fundación EROSKI

Validaciones de esta página

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación del W3C indicando que este documento es XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto