Saltar o menú de navegación e ir ao contido

  • Bienvenido (ES) | Ongi etorri (euskarazko bertsioa) | Benvingut (versió en català) | Benvido (versión en galego)
  • Bienvenido (ES)
  • Boletines
    •  | Baixa  | Máis opcións |
  • Portadas anteriores

EROSKI CONSUMER, el diario del consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa > Actualidade e lecer > Informe

Λ

Os datos, informacións, interpretacións e cualificacións que aparecen nesta información corresponden exclusivamente ao momento en que se realizaron e teñen, xa que logo, unha vixencia limitada.

Telefonía fixa: A pesar da competencia, mantéñense as grandes diferencias nas tarifas

O monopolio de Telefónica, vixente durante máis de 70 anos, finalizou no 1998, cando se liberalizou a telefonía fixa e Retevisión e Uni2 comezaron a súa andaina como operadores de servicios telefónicos. Posteriormente, outras compañías sumáronse ó negocio das telecomunicacións e na actualidade son xa ó redor de 25 as empresas (sumando as do cable) que conforman o panorama telefónico do noso país.

  Esta liberalización deu paso á competencia real e permitiu que a oferta de servicios aumentara e as tarifas descenderan, o que supuxo unha incuestionable vantaxe para o peto e a comodidade dos consumidores. E é que as cifras son claras: a comezos de 1998 unha chamada provincial de tres minutos de duración en horario punta, de 8:00 horas a 17:00, custaba 148 pesetas con Telefónica e 133 pesetas con Retevisión (en ámbolos casos sen IVE), mentres que o prezo da mesma chamada é hoxe de 55 pesetas con Telefónica (un 62% máis barato) e de entre 45 e 42 pesetas con Retevisión (un 66% máis barato), tamén sen IVE. Pero o abaratamento das chamadas non constitúe a única mellora que trouxo canda si a competencia: os tramos horarios e o modo de cuantificalos tamén variou, e fixérono a favor do consumidor.

Se na era de Telefónica os días se dividían en tarifa punta, normal e reducida, hoxe na maioría das compañías rexen só os tramos horarios: o "horario laboral", de luns a venres, de 8:00 a 20:00 e a tarifa fin de semana (o resto do tempo). E en canto ó modo de medi-la duración dunha chamada, pasou da cuantificación por pasos á cuantificación por segundos, sistema que abarata o custo das conexións telefónicas.

Actualmente, mediante as diversas compañías que operan no noso país pódense realizar chamadas provinciais, interprovinciais e internacionais, pero as metropolitanas ou locais seguen a ser patrimonio exclusivo de Telefónica cunha excepción: Jazztel ofrece, desde o 15 de xaneiro de 2001, a posibilidade de realizar chamadas locais en Madrid e Barcelona, e unha semana despois, o 22 de xaneiro, farao no resto do país.

Todo isto, sen que o usuario teña que modifica-la súa instalación telefónica nin cambiar de número de abonado. O resto das empresas de telefonía fixa ofrecerán axiña estas chamadas locais. Marzo ou abril de 2001 son as datas que máis se barallan, porque Telefónica necesita ese tempo para que os axustamentos técnicos das centrais e redes permitan que sexan utilizadas por outras compañías. Mentres tanto, as operadoras pelexan por se faceren coa maior porción posible do pastel das chamadas, e abafan, mediante a súa publicidade, os consumidores con tarifas, plans, cotas, descontos e servicios adicionais, presentando as súas promocións de maneira tan diversa que resulta labor difícil para o consumidor decantarse por unha ou outra empresa.

As conclusións do informe comparativo realizado por CONSUMER revelan que ningunha compañía destaca sobre as demais na maioría dos tramos horarios ou tipos de chamada, pero algunhas operadoras sobresaen en determinados tramos ou clases de chamada. De luns a venres e de 8 da mañá a 8 da tarde, por exemplo, Telefónica continúa a se-la máis cara, con 55 pesetas por cada comunicación de tres minutos en chamadas provinciais, case o dobre do que custan Jazztel, Simpletel e Viatel, con 30 pesetas pola mesma chamada (en tódolos casos sen IVE). As fins de semana tamén Telefónica é a operadora máis cara en chamadas provinciais: unha conexión de tres minutos sae con esta empresa a 35,1 pesetas, e non Uni2, por exemplo, tan só a 10,8 pesetas, tres veces máis barato (se elixímo-la marcación directa con esta compañía). Sen marcación directa custa 18 pesetas, practicamente a metade que con Telefónica. Semellantes diferencias nas tarifas rexístranse no resto das chamadas (interprovinciais e de fixo a móbil) e nos diversos tramos horarios, polo que se recomenda contrata-los servicios de máis dunha compañía telefónica para elixi-la máis económica cada vez.

Paginación


Outros servizos


Buscar en

Información de Copyright e aviso legal

Visita nuestro canal Eroski Consumer TV

En EROSKI CONSUMER tomámosnos moi en serio a privacidad dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI

Fundación EROSKI

Validaciones de esta página

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación del W3C indicando que este documento es XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto