A piscina que aparecía na publicidade non existía nin sequera ía ser construída

Unha constructora cesou a súa actividade edificadora e pospuxo a entrega das vivendas nunha urbanización dunha zona residencial de Sevilla. Cando foron entregadas, os propietarios comprobaron que a piscina que aparecía na publicidade non existía e que a entidade promotora-vendedora non pensaba construíla. Á vista disto, os compradores emprenderon accións legais, tanto polo atraso na entrega das chaves coma polas incompletas instalacións do complexo. O Tribunal Supremo, en sentencia do 15 de xuño do 2000, dictou que a entidade mercantil debía indemnizar ós usuarios por non cumpri-lo pactado, xa que entende que a publicidade se integra no contrato e non pode prescindirse da súa execución, aínda que o anuncio da piscina se fixese de maneira indirecta. Ademais, impúxoselle á promotora outra indemnización en concepto das rendas de alugueiro que tiveron que paga-los compradores durante o período de atraso das obras, xa que o Alto Tribunal coidaba que a empresa puido acudir a outra constructora para concluí-la obra a tempo, cousa que non fixo.

Relacións deste contido