Transporte escolar: enquisadas 92 empresas e comprobada a idade de 424 autobuses en toda España: O 7% dos buses supera os 16 anos, máximo que permitirá a nova normativa

Cómo será o autobús escolar do futuro

• O habitáculo de seguridade garante que no caso de envorcar lateralmente a estructura da carrocería non se deforme e manteña un espacio de seguridade para os pasaxeiros.
• As superficies interiores do vehículo terán bordos menos agresivos e materiais con capacidade de absorción de impactos.
• O emprego de materiais ignífugos fará que o lume se propague a unha velocidade lenta e controlada.
• O tamaño da ventá reducirase para protexe-lo ocupante, mantendo un tamaño mínimo para unha posible evacuación.
• Lumieiras superiores para facilita-las evacuacións.
• Cinto de seguridade en cada praza, con dous puntos de ancoraxe.
• O depósito de combustible irá desprazado cara ó centro do autobús co obxecto de que estea máis protexido.
• Asentos: estableceuse un prazo de dous anos para estudialos fondamente, porque ó iren atados a eles os pasaxeiros, os asentos deben resisti-lo "tirón" do peso do pasaxeiro.
• A posición do conductor e do guía será máis alta do habitual e ampliarase o habitáculo de seguridade ata a súa posición.
• Barra anti-empotramento para evitar, en caso de choque, que os turismos se introduzan por debaixo do autobús.
• Os buses contarán con arco antienvorcamento, freos ABS e outros modernos sistemas de seguridade.

Para pais, mestres e acompañantes e para os propios rapaces

• Hai que respecta-los materiais do vehículo, especialmente os de seguridade.
• O bus é un lugar máis de convivencia; o máis importante é a seguridade.
• Os nenos ocuparán sempre a mesma praza e respectarán a orde das paradas, sen se trasladaren de asento.
• Puntualidade. Se algún día un neno non usa o servicio, debe avisar a quen proceda. O bus debe respecta-los seus horarios en cada parada. As presas ó volante son perigosas.
• Os usuarios non se deben erguer do asento mentres dure o traxecto. Tampouco berrar nin pelexarse: poden distraer ou poñer nervioso ó conductor.
• Os usuarios máis vellos coidarán dos máis novos, tranquilizaranos e daranlles exemplo de comportamento cívico a bordo e nas saídas e entradas ó vehículo.
• Deben amarrarse ben as carteiras e bolsas para que non envorquen en caso de freada.
• No autobús non se pode comer nin deixar papeis guindados.
• O conductor debe estar tranquilo. Hai que respectalo, ser amables con este profesional e non conversar con el cando estea conducindo.
• Os máis cativos non irán nas prazas dianteiras. Aínda que ningunha parte do autobús é máis perigosa cás demais, a parte dianteira pode quedar deformada e a porta bloqueada se o vehículo sofre un impacto frontal ou lateral.
• Cómpre saber ónde están os dispositivos de emerxencia, cántas portas hai e ónde están situadas, e localiza-los botóns de apertura e os martelos para rompe-las ventás en caso de emerxencia. No caso dos escolares, ó principio do curso pódese facer esta "inspección" con eles.
• Cómpre saber con antelación ónde están os botóns de emerxencia que desbloquean as portas. Son vermellos ou negros (tanto os que están nas portas coma os do taboleiro de mandos do vehículo), aínda que non son reflectantes, polo que non se ven na escuridade. As portas quedan desbloqueadas nuns segundos, pero as máis das veces hai que empurralas manualmente. Como estes dispositivos de apertura poden estar desactivados, convén que os acompañantes ou pais, de cando en vez, comproben que funcionan.
• Os martelos para rompe-las ventás de emerxencia deben estar preto delas, nas paredes ou no teito do autobús.
• Tódalas ventás se rompen do mesmo xeito, non sendo o parabrisas. No caso de non haber martelos, pódense emprega-los extintores do vehículo.
• Se se produce un lume importante, débense rompe-las ventás para evitar que o fume dificulte ou impida a evacuación.
• Se o autobús conta con varias portas, a saída cotiá débese efectuar pola máis próxima. Débeselles ensinar ós escolares a idea da orde e da axuda ós máis pequenos nestas operacións.
• Ensinémoslles ós nenos a organizaren a súa saída do bus en caso de emerxencia: coa intervención dos responsables do centro, mediante un simulacro de evacuación, convertendo os nenos en protagonistas e empregando os mesmos buses nos que viaxan.
• É preciso vixia-la idade dos buses (atendendo á matrícula), os medios técnicos de seguridade cos que están dotados, e o réxime de traballo (número de horas ó volante cada día) dos conductores. Se non son os axeitados, convén esixi-los cambios pertinentes.

Relacións deste contido