Circular en bici: As bicicletas tamén son para a cidade

 A bicicleta respecta o medio natural, algo fundamental nas cidades, cada vez máis castigadas polos vehículos de motor. Circular en bicicleta tamén proporciona beneficios á saúde, tanto ó sistema cardiovascular, se se pedalea ó ritmo axeitado, como ás extremidades inferiores, xa que desenvolve a musculatura. A ausencia de choques repetidos durante a pedalada, o descanso das pernas, que non soportan o peso do corpo (faino a sela), e a posición das cadeiras, flexionadas ou semiflexionadas, converten a práctica ciclista en aconsellable para obesos e persoas con problemas de artrose nas pernas. O seu inconveniente principal radica na posibilidade de accidentes, sobre todo en estradas moi frecuentadas por vehículos a motor. Así, os falecementos de ciclistas por atropelo seguen sendo noticia e o seu número non parece diminuír.

Os automobilistas acaparan as rúas

As organizacións que defenden o uso da bicicleta lanzaron unha serie de propostas para consegui-lo modelo de cidade que resulte máis acorde co medio natural.

O transporte urbano, que, segundo estas teses, fomenta indirectamente (polas súas insuficientes liñas e horarios limitados) o uso do automóbil privado, leva consigo un alto estrago de enerxía e un notable impacto ambiental, e non garante, en contrapartida, un medio eficaz, rápido e seguro de transporte. Segundo Amics de la Bici, as persoas que se desprazan habitualmente en coche pola cidade supoñen o 20% dos usuarios da rúa, pero acaparan o 62% do espacio viario público e son responsables do 97% da contaminación atmosférica das grandes cidades. Os coches e motos son tamén a orixe da contaminación acústica, da conxestión crónica das rúas, do mal funcionamento dos transportes públicos (atrapados nos embotellamentos) e da perda de moitas vidas humanas.

 En definitiva, segundo os defensores da bicicleta, os vehículos a motor son directamente responsables da deterioración da calidade de vida colectiva nas urbes. A pesar disto, a mellora da rede viaria acapara unha alta porcentaxe dos investimentos públicos. Desta maneira, segundo estas teses, estimulouse aínda máis o uso do coche privado e diminuíu o nivel de ocupación dos transportes públicos, aumentando o seu enorme déficit e hipotecando outras alternativas máis coherentes e eficaces. Polo tanto, propoñen que se reoriente a política de transporte e se aposte decididamente por un modelo baseado na reducción da mobilidade obrigada, na pacificación do tránsito, no transporte público económica e eficiente, e en medios de transporte non contaminantes: a circulación a pé e en bicicleta.

Propostas para unha cidade mellor

As organizacións defensoras do uso cotián da bicicleta propoñen, para conseguir unha cidade máis habitable para todos, as seguintes opcións:

• Pacificación do tránsito: cualificar tódalas rúas de 8 metros de anchura ou menos (excepto as peonís) como áreas de prioridade invertida, cunha velocidade máxima de 15 km/h. Triplicar en 4 anos a superficie das rúas para peóns e bicicletas, con preferencia para os viandantes. Limita-la velocidade do 50% do resto de vías a 30 km/h. Aplicar inmediatamente unha moratoria na construcción de vías rápidas e de aparcadoiros nos centros urbanos.
• Circulación a pé: crear para os peóns itinerarios debidamente sinalizados, seguros e agradables, que comuniquen barrios, centros comerciais, equipamentos e zonas de lecer. Suprimi-las barreiras físicas entre barrios e facilita-lo tránsito para diminuídos físicos, cegos e xordos. Reservar, en tódolos barrios, un mínimo do 50% do solo viario público para peóns, ampliar beirarrúas e crear zonas de peóns.
• Circulación en bicicleta: revisar e corrixi-lo deseño incorrecto das infraestructuras para bicicletas que existen na actualidade e mellora-la disciplina viaria, incidindo no respecto dos carrís para bicicletas existentes. Complementar progresivamente unha rede básica con redes de barrio, que se integrarían nas rúas de tránsito moderado. Asegura-la conexión segura en bicicleta con municipios veciños. Implantar aparcadoiros de bicicletas por toda a cidade.
• Transporte público: outorgar prioridade absoluta ó investimento en transporte público, para lograr un sistema rápido, cómodo, limpo e económico. Ampliar horarios, especialmente en días festivos. Permitir acceso para bicicletas en tódolos transportes públicos.
• Campañas de educación: promove-la educación viaria nas escolas e impulsa-lo camiñar, a bicicleta e o transporte público, desmitificando o coche e a moto entre os nenos e mozos. Realizar campañas anuais, como "a bici na escola" e outras similares a favor do transporte non motorizado nos centros docentes. E non esquece-las campañas públicas para fomentar hábitos de transporte sostibles entre os cidadáns.

Relacións deste contido