Nabigatze-menua pasa eta edukietara joan

  • Bienvenido (ES) | Ongi etorri (euskarazko bertsioa) | Benvingut (versió en català) | Benvido (versión en galego)
  • Bienvenido (ES)
  • Buletinak
    •  | Utzi  | Aukerak |
  • Aurreko portadak

EROSKI CONSUMER, el diario del consumidor

Bilatzailea

logotipo de fundación

EROSKI CONSUMEReko kanalak


Kokapen honetan zaude: Hasiera > Paperezko bertsioa > Gaurkotasuna eta aisia > Azaleko gaia

Λ

Informazio honetan agertzen diren datuak, informazioak, interpretazioak eta kalifikazioak burutu ziren momentuari soilik dagozkio eta, beraz, iraupen mugatua dute.

Azterketa dokumentala egin dugu Espainiako Estatuan elikagaien inguruko publizitatea zertan den jakiteko: Elikagaien publizitatea: nahasmenaren mehatxua

Nutrizio arloko adituek eta zientzialariek diote elikagaien publizitateak kontzeptu nahasgarriak eta neurriz kanpokoak erabiltzen dituela, eta okerreko itxaropenak eragiten dituela, nahiz eta legea eta kode etikoak saiatzen diren kontsumitzaileak babesten

 

Nutrizioaren arloko aditu eta zientzialari askoren iritziz, ohikoa da elikagaien publizitatean kontzeptu nahasgarriak sartzea, neurriz kanpokoak eta kontraesanezkoak, gehienean kontsumitzaileei itxaropen okerrak sortzen dizkiotenak. Legeak eta kode etikoak, berez, kontsumitzaileak babesteko daude, eta bermatu egiten diete aukera askatasuna, elikadura arloko segurtasuna, iruzurraren aurkako borroka eta informazio desegokiaren kontrola. Baina itxuraz, ez da aski.

Horretaz gain, gizentasunaren zifrak handitzen ari dira etengabe. Osasunaren Mundu Erakundearen arabera (OME), Europako gizonen %20 eta emakumeen %23 gizenak daude. Gainera, Europan gertatzen diren heriotzen %87 transmisio bidez kutsatzen ez diren gaixotasunek eraginak dira (horietako asko elikadura txarraren eta bizimodu sedentarioaren erruz sortzen dira).

Arlo horretan, zalantzarik gabe, haurrak dira talderik ahulena. Presio komertzial handia egiten zaie batere osasungarriak ez diren elikagaiekin, eta horiek mehatxutzat hartu behar dira, haurren gizentasun tasak izugarriak baitira gaur egun: eskolan hasteko adina bete ez duten 42 milioi haurrek gizentasuna edo gehiegizko pisua dute munduan, eta Espainiako Estatuan, 7 eta 8 urte arteko bost haurretatik bik pisu gehiegi daukate.

Horregatik guztiagatik, EROSKI CONSUMERek diagnostiko bat egin nahi izan du elikagaien inguruko publizitatea zertan den jakiteko. Horretarako, azterketa bat egin du zenbait iturrik eskainitako dokumentuak oinarritzat hartuta. Alde batetik, ereduzko jotzen diren bi azterlan erabili ditugu ("Elikadura eta kontsumitzailea", 2013ko Osasun Inkesta Nazionaleko monografikoa, eta "Elikadura, kontsumoa eta osasuna", La Caixaren Gizarte Ekintzarena), eta, horretaz gain, zenbait aditu eta kazetari espezializaturen gogoetak ere kontuan hartu ditugu, adibidez Julio Basultorenak, Michael Collan-enak eta Ana Isabel Gutierrezenak.

Bestetik, nutrizioaren eta publizitatearen arloan parte hartzen duten erakundeen informazioez baliatu gara: Osasunaren Mundu Erakundea (OME), Consumers International (CI), Nekazaritzako Elikagaien Segurtasunerako Euskal Fundazioa (ELIKA), Justicia Alimentaria Global (VSF)... Baita elikadurari eta nutrizioari buruzko blogak ere: El Comidista, Mi dieta cojea eta El nutricionista de la general.

Publizitatea eta elikadura

Publizitateak inguraturik bizi gara. Ordu guztietan ikusten eta entzuten ditugu iragarkietako mezuak: gosari garaian irratia entzuten dugunean edo tabletan egunkaria irakurtzen ari garela, edo oinez goazela ere bai, autobus geltokietan eta erakusleihoetan. Zenith Media enpresaren arabera, egunean 3.000 publizitate inpaktu jasotzen ditugu. Publizitatearen euskarri bihurtu gabeko leku gutxi gelditzen dira gaur egun.

2014. urtean, Espainiako Estatuan arlo horretan egin zen inbertsioa %6 handitu zen 2013. urtearekin alderatuta, eta 11.000 milioi eurotik gorakoa izan zen, datu horiek eman ditu InfoAdex enpresak (publizitatearen arloa ikertu eta kontrolatzen du Espainiako Estatuan).

Erabilitako bitarteko guztien artean, mailing pertsonalizatuak eta telebistak eramaten dute inbertsiorik handiena (1.900 eta 1.800 milioi euro, hurrenez hurren). 2013ko Osasun Inkesta Nazionalaren monografikoak dio (OIN siglak erabiliko ditugu aurrerantzean) telebistak badituela abantaila batzuk publizitatea egiteko orduan: sarbide azkarra du (denbora gutxi behar du eragiteko), malgutasuna eskaintzen du geografiari eta denborari dagokionez, eta kalitatezko mezua emateko aukera du.

Arloka, berriz, elikaduraren arloa da inbertsiorik handienetakoa egiten duena. Seigarren lekuan ageri da sailkapenean: 279,2 milioi euroko inbertsioa egiten du publizitatean, eta iragarkietako inbertsio kontrolatuaren %7,3 da hori (3.821,4 milioi eurokoa da inbertsio kontrolatu hori).

Baina publizitatearen balioa ez da diru kontu hutsa. OINaren iritziz, elikadura arloko publizitatea eta edertasunaren eta modaren kanonekin zerikusia duena bereziki garrantzitsua da herrialde industrializatuetan, izan ere "gai da elikadura arloko jokabideetan eragiteko gizarte eta adin maila guztietan".

Inguru "obesogenikoa"

OMEk duela hilabete batzuk ohartarazi zuen 2030. urtean Europak gizentasun krisi bati aurre egin beharko diola. Urte horretan, aurreikuspenek diote hamar emakumetatik seik eta hamar gizonetatik zazpik gehiegizko pisua izango dutela. Eta arazo hori gehien handituko den herrialdeen artean jartzen du Espainiako Estatua, non herritarren %30ek izango duten gizentasuna eta %70ek gehiegizko pisua.

Gizentasunaren eta publizitatearen arteko harremanak eztabaida sortzen du. Alde batetik, La Caixaren Gizarte Ekintzak egindako azterlanean esaten den bezala, "elikadura arloko industriak, errestaurazio azkarrean aritzen diren kate handiek eta horien aliatuek esaten dute gehienbat norbanakoaren ardura dela kaloriak orekatzeko modua emango duten eta pisua eta osasuna kontrolatzeko balioko duten dieta eta ariketa fisikoa egitea".

Azterlan hori koordinatu duten adituen ustez, ordea, nahiz eta egia den elikadura arloko erabakiak, berez, norbanakoaren ardura direla, egia da, halaber, gizentasuna kontu publikoa dela: "Elikadurari buruzko erabakiak ez ditugu hutsetik hartzen". Inguru merkantilizatu batean hautatzen dugu gure dieta, eta inguru horretan milaka milioi dolar inbertitzen dira gu konbentzitu gaitezen nutrizio arloko aholkuak hain direla nahasgarriak eta modu osasungarrian jatea hain dela ezinezkoa, ez baitu merezi inolako lanik hartzea elikagai batetik edo sail batetik gutxiago jateko".

Puntu horretan agertzen da "inguru obesogenikoa" adierazpidea. La Caixaren Gizarte Ekintzak egindako txostenak dioenez, "gizentasunerako joera global berri honen sustraiak 'inguru obesogeniko' batean daude, zeinak sustatu egiten baitu gero eta kaloria gehiago hartzea eta, aldi berean, murriztu egiten du lanean eta gure joan-etorrietan egiten den jarduera fisikoak dakarren energia gastua; 'inguru' horrek, neurri handian, ihes egiten dio norbanakoen kontrolari".

Tim Lobstein ere bat dator baieztapen horiekin (Gizentasuna Ikertzeko Nazioarteko Erakundeko aditua da; IASO siglak ditu ingelesez): "Gehiago jatera, kirol gutxiago egitera eta, batez ere, kontsumitzera animatzen gaituzten estimuluz beteta dago gure ingurua. Komertzialki kudeatzen den ingurua da".

Orrialde-zenbaketa



Ekintza honek Bizkaiko Foru Aldundiaren Kultura Sailaren laguntza jaso du

Beste zerbitzu batzuk


Bilatu

Copyright-i buruzko informazioa eta lege-oharra

Visita nuestro canal Eroski Consumer TV

 EROSKI CONSUMERen oso serio hartzen dugu zure datuen pribatutasuna, lege oharra. © EROSKI Fundazioa

EROSKI Fundazioa

Validaciones de esta página

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación del W3C indicando que este documento es XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto