Nabigatze-menua pasa eta edukietara joan

  • Bienvenido (ES) | Ongi etorri (euskarazko bertsioa) | Benvingut (versió en català) | Benvido (versión en galego)
  • Bienvenido (ES)
  • Buletinak
    •  | Utzi  | Aukerak |
  • Aurreko portadak

EROSKI CONSUMER, el diario del consumidor

Bilatzailea

logotipo de fundación

EROSKI CONSUMEReko kanalak


Kokapen honetan zaude: Hasiera > Paperezko bertsioa > Gaurkotasuna eta aisia > Produktuen azterketak

Λ

Informazio honetan agertzen diren datuak, informazioak, interpretazioak eta kalifikazioak burutu ziren momentuari soilik dagozkio eta, beraz, iraupen mugatua dute.

Angula-suzedaneoak, fresko eta izoztuak: Merkeenak, garestienak bezain onak

"Gula" deritzogun hori aurrez prestaturiko jakiaren lehengaia arrain zuriaren mami txikitua da, gehigarri batzuk erantsita

 Txitxardinen suzedaneo modura merkaturatzen diren sei laginen hiru fresko eta hiru izoztu azterketak egiaztatu duenez, hauek elikagai interesgarriak (goxoak eta prestatzeko errazak, kaloria edota gantz gehiegirik gabeak) diren arren, ikuspegi nutrizionaletik imitatzen duten produktu naturalaren mailara ez dira inondik ere iristen. Surimia lehengai daukan suzedaneo honek aingira umeek baino askoz ere gatz eta karbohidrato gehiago eta proteina gutxiago ditu eta, gainera, kontserbazioa bermatzeko eta azken produktua zaporez, ukitu bereziaz eta bestelako ezaugarriez janzteko hamaika gehigarri erantsiak dauzka.

Normalean produktu hauek eskuarki kontsumitzen ez direla kontuan izanik (horrelakoetara jotzea pasadizotik irteteko modu bat baizik ez da, di-da batean prestatzen direlako, edo gozamen hutsagatik), badira hor bi kontu harrigarri: batetik, gula horiek espero bezain zaporetsu edo ahogozagarriak ez izatea (sei laginetatik bi dastatze proban ez dira bost puntura iritsi eta bakar batek baino ez du zazpi puntuko kalifikazioa gainditu); bestetik, lehengaia balio komertzial eskaseko arraina bada ere, prezioa ez da inondik ere merkerik: sei laginetatik bost 15 euro baino gehiago kostatzen dira, kiloko, eta seietatik biren prezioa 20 eurotik gora ibiltzea; bestela esateko, kalitate komertzial on-oneko arrain asko baino garestiagoak izatea.

Ongi landu eta aurkezturiko produktua da: sei laginetan ere, etiketa eta egoera higieniko-sanitarioa zuzen daude eta, horrez gainera, lagin bakar batek ez du genetikoki eraldaturiko osagairik. Kalitatearen eta prezioaren Kalitatea eta prezioaren arteko erlazio egokiena Pescanova izoztuak ematen du: denetan merkeenak (8,75 euro kiloko) eta dastatze proban hoberenak. Elikabide osasuntsua lehenesten duenak Nakula izoztua aukera polita du: gantz eta gatz gutxien daukaten laginetako bat, glutamatorik gabea, baina dastatze proban emaitza kaskarrena eraman du.

Angulen suzedaneoez

Bai itxuraz (tamaina, tankera eta kolorez) bai ukituan ere, merkatuan den elikagairik garestiena den aingira-kumearen berdin izan nahi dute. Arrainki eta itsaskien suzedaneoak ekoizteko baliatzen den surimia dute (japonieraz, "arrain mami birrindua") osagai nagusia. Surimia, irtenbide komertzial urrieneko edota kostu apaleneko arrain espezie ugari-ugariekin eginiko ore bat da. Jendeak besterik uste badu ere, arrainaren kondarrak ez dira baliatzen surimia egiteko, solomoak baizik. Ore hori hainbat gehigarrirekin kasuan kasukoekin, nolako produktua ekoitzi nahi den... nahasi beharko da.

Suzedaneo hauen fabrikatzaileek surimia ez dute beraiek prestatzen, eginik erosten baitute. Surimia ekoizteko, lehendabizi gantz gutxiko arrainaren gihar birrindua prozesatu behar da: ur gazitan ikuziko da hainbatetan, hondakinak (ezkatak, odola, etab.) suntsitzeko eta zaporeak neutralizatzeko. Gai hori xukaturik, prentsan zanpatuko da, ahalik eta hezetasun (ur) gehiena erauzteko eta proteina biltzeko. Ondoren orea are eta finduago behar da: txulotxo ñimiñotan barrena iragaziko da, balizko hondakinik gelditu bada, huraxe ere ezabatzeko.

Prozesu horiek nozitu ondoren, arrain-proteina disolbaezinak batik bat osaturiko orea da: ez du kolorerik (zuri hitsa da), ez usain eta zaporerik ere. Surimiaren ezaugarri bereizgarriena jele bat osatzeko duen gaitasun edo ahalmena da: proteina-sare hori ura eta beste hainbat gai xurgatzeko gauza izango da, azken produktuaren ezaugarriak agertuko baditu. Bukatzeko, surimi hori izotzaldian zehar produktuaren propietateak bermatuko dituzten substantzia krio-babesgarriekin (azukre, gatz eta fosfatoekin) nahasiko da; substantzia horiek, prozesaturiko arrain-mamiak jele bihurtzeko ahalmena galtzea saihetsaraziko dute eta, bide batez, arrain-proteinak tenperatura hotz-hotzetan iraungo duela bermatu behar dute.

Suzedaneoa ekoizten duenak, hortaz, zer egiten du?

Fabrikatzailearen lehengaia surimi desizoztua da; horri ura eta gehigarriak erantsiko dizkio. Nahasketa hori 80ºC-ko tenperaturara berotuko du, imitatzen duen angularen itxura lortu ahal izateko, produktuari jele-ukitua eman dakion. Horretarako, orea tutu batzuetatik ateraraziko da, estrusioz, hiru milimetroko lodiera duen hari zuria erdietsiz. Hari horren gainaldea beltzez tindatuko da, txoko- edo txipiroi-tintarekin, angulak bizkarrean daukan lerroa imitatzeko. Ondoren dena berotuko da eta, produktua gogortu denean, muturrak ebaki behar zaizkio, buruaren eta isatsaren itxura lortzeko, eta prest dago ontzian sartzeko. Ondoren ontzia pasteurizatu egin behar da, bai produktua izozturik merkaturatzekoa bada, bai fresko saltzeko bada ere.

Azterketa nutrizionala

Sei laginen batez besteko hezetasun-portzentajea %71 da; txikiena %67 (La Gula del Norte markako biak) eta handiena %76 (Nakulas) izaki. Proteina-edukia (kalitate biologiko handikoa, arrainezkoa baita) garaia da: batez beste %9,2 da eta laginen artean ez dago alde nabarmenik. Angula suzedaneo hauen karbohidratoak (batez ere krio-babesgarri gisa baliaturiko azukreetan ez ezik, erdietsi nahi den testura lortzeko erabili diren almidoi eta irinetan ere dautzanak) batez beste %8,2raino doaz, hots, %6tik (Anguriñas Pescanova) ia %10era (La Gula del Norte). Gantzen edukia ez da handia (%9,4, batenaz beste) baina hemen lagin batetik besterako aldeak biziak dira. Nakulas markako bi laginek (freskoa eta izoztu) edukiaren %5 baino gantz gutxiago dute baina Pescanova-ko biek %13 eta Gula del Norte markako gulen gantza edukiaren %10etik gora doa. Sei laginetan baliatu den gantza ekilore olioa denez, honen %85 insaturatua da, osasungarriena. Angula suzedaneoak ez dira oso kalorikoak, ehun gramoko 154 kaloriaz hornitzen baikaituzte. Kaloria gutxienekoak gantz eduki txikienekoak dira, noski: Nakulas markako biak (115 eta 110 kaloria ehun gramoko); gainerako lau laginak, berriz, goragotik dabiltza: 170 eta 182 kaloria artean ehun gramoko.

Surimi fabrikatzeko arraina uretan ikuztean bitamina hidrosoluble eta mineralen galera gertatzen denez, angula suzedaneoetan nutriente horien presentzia arrainetan baino txikiagoa da.

Gatza eta glutamatoa

Sei produktuei gatza erantsi zaie, zaporea hobetzeko baino areago, orea jele bihur dadin errazteko. Gazienak (edukiaren %2,7 gatz dute) La Gula del Norte eta Pescanova izoztuak dira; gatz gutxienekoak, berriz, Nakulas (%1,6 eta %1,7). Elikagai baten gatz edukia garaitzat jotzen da %1,8tik aurrera doanean; beraz, angula suzedaneo hauek gazi-gaziak direla esan dezakegu.

Glutamato monosodikoa (E-621) elikagaien zaporea areagotzen duen gehigarri ezaguna da eta substantzia hori gehitzea baimendua du legeriak, beti ere, 10.000 zati milioiko edo miligramo kiloko baino gehiago gaineratzen ez bazaio jangaiari. Nakulas markako lagin biak dira gehigarri hori erantsia ez daukaten azterketa honetako bakarrak; gainerako lauetan glutamatoa atzeman zen baina arauak xedaturiko mugatik urrun (2.500 zm baino gutxiago, denetan). Produktu onetan ez da koloratzailerik erabiltzen: luzerako lerro ilun hori margotzeko txoko tinta baizik ez da baliatzen.

Esan dezagun, ondorioz, angulen analogo hauek arrain fresko gehientsuenak baino karbohidrato eta gehigarri gehiago, askoz ere gatz gehiago eta proteina gutxiago dauzkatela; gantz aldetik, paretsu dabiltza. Arrainezko produktu hau proteina iturri polita da eta. halakotzat, biztanleria osoaren elikabidearen osagarritzat balia daitekeen arren, arrainaren aurkako alergia dutenek ezin dezakete hartu: alergia hori sortarazten dieten arrain guztien zerrenda badakite ere, surimia egiteko nolako osagaiak erabili diren ez baita datu ezaguna.

Gehigarriak

Ez zapore, ez usainik duen ore zuria da surimia; beraz, azken produktuak agertzea nahi ditugun ezaugarriak (aroma, zaporea, itxura, testura, etab.) erdietsi ahal izateko beharrezkoa da lehengai horri gehigarriak eranstea. Produktuaren ukitua hobetzen duten, atseginago bihurtzen duten eta ur gehiago atxiki dezan errazten duten substantzia aglutinatzaile edo jelifikatzailerik (irinak, arrautza zuringoa, soja-proteina, algen polisakaridoak, gomak) baliatu gabe ezin liteke gularik moldatu. Angula suzedaneo hauek fabrikatzeko premiazkoa den testura erdietsiko bada, polifosfatoak baliatzea ezinbestekoa da. Zapore-indartzaileek (glutamato monosodikoa, E-621) surimiaren usaina areagotzeko aroma indartu egiten dute. Horiez kanpo, bestelako aromak, azidotasunaren zuzentzaileak edota kontserbagarriak ere erabil daitezke. Txoko edo txipiroi tinta eta landare-olioak ere baliatu ohi dira (sei laginek ekilore olioa ezarri dutela diote).

Orrialde-zenbaketa



Ekintza honek Bizkaiko Foru Aldundiaren Kultura Sailaren laguntza jaso du

Beste zerbitzu batzuk


Bilatu

Copyright-i buruzko informazioa eta lege-oharra

Visita nuestro canal Eroski Consumer TV

 EROSKI CONSUMERen oso serio hartzen dugu zure datuen pribatutasuna, lege oharra. © EROSKI Fundazioa

EROSKI Fundazioa

Validaciones de esta página

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación del W3C indicando que este documento es XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto