Nabigatze-menua pasa eta edukietara joan

  • Bienvenido (ES) | Ongi etorri (euskarazko bertsioa) | Benvingut (versió en català) | Benvido (versión en galego)
  • Bienvenido (ES)
  • Buletinak
    •  | Utzi  | Aukerak |
  • Aurreko portadak

EROSKI CONSUMER, el diario del consumidor

Bilatzailea

logotipo de fundación

EROSKI CONSUMEReko kanalak


Kokapen honetan zaude: Hasiera > Paperezko bertsioa > Gaurkotasuna eta aisia > Produktuen azterketak

Λ

Informazio honetan agertzen diren datuak, informazioak, interpretazioak eta kalifikazioak burutu ziren momentuari soilik dagozkio eta, beraz, iraupen mugatua dute.

Arrainezko jaki karramarro zaporedunak (surimia): Aukera polita izanagatik, arraina baino gatz gehiago eta proteina gutxiagokoak

Ez osaerak, ez zaporeak justifikatzen dute prezioen alde ikaragarria

  Japonieratik ekarritako surimi hitzaren esanahia euskaraz "arrain mami xehatua" da. Horixe da dendan izozturik nahiz fresko salgai ohi dauden arrainezko ziriak edo itsaski suzedaneoak (karramarrozko ziriak, angulen suzedaneoak, otarrain isatsak, etc.) ekoizteko erabiltzen den lehengaia.

Duela milaka urte hasi ziren japoniarrak surimia egiten: bertako arrantzaleek, arrain fresko batzuen mami xehatua oinarri harturik, bero bitarteko tratamendua ematen zitzaion kamaboko hura eskuz ekoizten zuten. Era horretan, eskuarki kontsumitzen ez ziren arrain askori irtenbide komertziala emateaz gainera, jangarri luzaroago irauten zuten. Joan den mendeko zazpigarren hamarkadan surimiaren produkzioa ugaldu egin zen Japonian eta gerora Europara ere hedatu zen, itsaski suzedaneoak moldatzeko lehengai gisa baliatzen hasi baitzen berton.

Surimia, entsalada eta entsaladillen, zopa, ore eta arrozkien osagarri, kroketen beteki eta sandwich, aperitibo eta antzekoen osagai gisa erabiltzen da gehien.

Nola ekoizten den

Arrain ugarienak, merkaturatze urriko edo kostu merkekoak, eta arraina xerratzeko prozesuan bazterturiko hondakinak baliatzen dira surimia egiteko. Gehien erabiltzen diren espezieak Alaskako abadira, platuxa, arrano-berrugeta, Japoniako morena, Zeelanda Berriko hokia, bakailaoa, makarela eta legatza dira.

Surimi egiteko oso prozesu konplexua bete behar da: arrainak hainbatetan garbitu eta ikuzi ondoren (ezkatak, azala, erraiak, odola, etab. bereizi eta kentzeko) gihar edo mami garbia erdietsi eta horri ura erauziko diote. Horrela lorturiko ore edo masari (surimiari) azukre, gatz eta fosfatoak erantsiko zaizkio: era horretan, prozesaturiko mami horrek jele gisa moldatzeko gauza iraungo du eta, gainera, jelatze eta metatze prozesuetan ez da hondatuko. Prest dago izozteko ia zapore eta usain arrastorik ez duen surimi zuri-zuria. Izozten ez denean deshidratatu egiten da, hobeki kontserba dadin. Era askotako itsaski suzedaneoak fabrikatzeko oinarria desizozturiko surimia izaten da: honi hainbat aditibo eransten zaizkio, lortu nahi den produktuaren arabera. Ohikoenak eranskariei esker (almidoiak, soja proteina, kaseinatoak eta antzekoak dira), ukitua hobetu egiten da, mamia egonkorrago bihurtu eta ura atxikitzen diote produktuari; polifosfatoak, suzedaneoen fabrikazioa bideragarri bihurtzen duten ukitua erdiesteko; zapore indartzaileak (glutamato monosodikoa, E-621), lehengaia hobetzeko baliatu diren lurrinen zaporea areagotzeko; kontserbatzaileak (gatza, azido sorbikoa) eta zapore emaileak eta koloratzaileak. Nahaski hori berotu egin behar da, eman nahi zaion itxura hartzeko egoki bilakatu arte. Prest dago produktua ontziratu eta hozteko edo izozteko.

Osaera nutrizionala

Nutrizioaren ikuspegitik, surimiz eginiko produktuek balio biologiko handiko proteinaz hornitzen gaituzte, lehengai gisa baliaturiko arrainen proteina gehientsuenak (%75eraino) mantentzen dituztelako. Gantzaren edukia (txikia, nolanahi ere), erantsitako osagarrien arabera aldatuko da eta karbohidratoena (%5, gehienez ere), izoztean zehar produktua hotz handitik babesteko baliaturiko azukreak eta erdietsi nahi bezalako ukitua lortzeko erabilitako almidoiak gehitu izanaren ondorio da. Lehengaia uretan ikuzi denean bitamina hidrosolubleak eta mineralak galdu dituenez, elementu hauek surimizko elikagaietan jatorrizko arrainetan baino proportzio txikiagoan agertzen dira. Itsaski suzedaneo hauek duten eragozpen latzena sodioaren ugaria da: jelifikazio prozesua errazteko, lehengaiari gatza eta, beste aldetik, izozturik kontserbatzean proteinen endekapenari saihets egiteko, polifosfatoen gatz sodikoak erantsi baitzaizkio.

Hitz batez, suzedaneo hauen osaera eta arrainena zeharo desberdinak dira: arrainkiak baino karbohidrato gehiago, proteina gutxiago, gatz ugariago eta, zenbaitetan, gantz gehiago dauzka surimiak. Nolanahi ere, proteina-iturri ona da eta dietaren osagarritzat har daiteke. Hori bai, arrainari alergiko direnek ez dute surimia hartu behar: kontsumitzaileak alergia eragiten dioten arrain espezieak zehatz-mehatz ezagutzen baditu ere, hobe du honelako suzedaneoak ez hartzea, baliaturiko lehengaia osatzen duten arrainkiak zehazki jakiterik ez dagoelako. Gatz gutxiko dieta egin behar duenak ere urrundu beharko du surimia bere plateretik.

Proteinen ekarpen handiena Frumar laginak erakutsi zuen (8,6 gramo proteina, surimiaren 100 gramoko). Elmar eta Frudesa markakoek (proteina gutxienekoak izaki), berriz, %6 inguru zuten. Karbohidratoez ari garela (erantsitako almidoiari dagozkionak, gehienbat), eduki handiena Frudesa laginak zeukan (%20) eta apalena Frumar laginak (%13). Gantz gutxi daukate denek: %0,8tik (Marlín) hasita %4,6eraino (Fricatamar) bakarrik. Lagin guztietan baliaturiko koipea landarezkoa den arren, hiru jatorrikoa da: soja olioa (aurkituriko hiruretan osasuntsuena, batik bat gantz poliintsaturatuez osatua dagoelako) sei laginetan; koltza olioa (gantz monointsaturatutzat jotzen delarik, ez da sojakoa bezain osasuntsua baina egokia da) Froxá laginean; palmondoko olioa (hiruretan apalena, osasun sailkapenari dagokionez, bere gantzaren %90 saturatua baitu) Elmar laginean. Balio energetiko urriko elikagaiak direla esan dezakegu, oro har: produktuaren 100 gramoko 96 kaloriatik (Marlín) 134 kaloria (Fricatamar) bitartean dabiltza.

Produktu hauek ekoizteko hasierako arrazoia karramarro mamia imitatzea izan zen arren, lehengai behinenak (arrain zuriaren giharra) ez du karramarroaren kolore gorria: horrenbestez, fabrikatzaile gehienek edo guztiek koloratzaileak eransten dizkiote produktuari. Hemen azterturiko guztiek alderdi gorri edo gorrixka bat daukate. Azterketako emaitzen arabera, koloratzaile berak gehitu dituzte fabrikatzaile guztiek: kukurutx gorria (E-120) eta E-160 karotenoidea, biak ere jatorri naturalekoak. Nabarmentzekoa: Elmar eta Froxá laginek etiketan koloratzaile horietako bakarra baliatu dutela adierazten duten arren, laborategian bi laginek bi koloratzaileak erabili dituztela egiaztatu da.

Etiketa: azalpena hobetu beharra

Etiketa guztiak ikusi ondoren (arrain suzedaneo hauentzako arautegi berariazkorik ez dagoenez, orokorra aplikatu zaie) egiaztatu zen agertu beharreko informazioa zortzi laginek adierazten dutela, irregulartasunen bat atzeman bazen ere. Produktu baten izendapenean (azalpenean) kontsumitzaileak produktu horren benetako izaera ezagutu eta nahasgarri gerta daitezkeen besteetatik bereizteko bezain zehatza irakurri behar duela xedatzen du legeak. Halaz ere, Froxá ("surimizko gozagarriak") eta Fricatamar ("arrainezko jakia, karramarro zaporeduna") laginek bakar-bakarrik azaltzen dute produktua behar bezala. Gainontzekoek ("itsas enbortxoak", "itsas ziriak", "itsasoko biribilkiak" edota "Alaskako enbortxoak") ez daude zuzen, adiera horretan. Edonola ere, irregulartasun latzena Elmar eta Froxá markek egin dute: etiketan, koloratzaileen zerrendan osagai bakarra adierazi dutelarik, laborategian bi hauteman ziren (kukurutx gorria E-120 eta E-160 karotenoidea). Elmar laginak, horrez gainera, bestela ere urratzen du araua, ez baititu aurkezten ikus eremu berean salmenta-azalpena, eduki garbia eta muga data.

Surimia elikagai izoztua denez, egoera horretan mantendu behar da, kontsumitu baino lehentxeago arte hotz katea eten gabe. Kontserbatzeko baldintzak zehazki adierazten dituzte zortzi laginek, are kontsumitzailearen hozkailu mota bakoitzaren arabera bereizketak eginez ere. Lagin denetan aholkatzen da desizozturiko produktua berriro ez jelatzea, elikagaiaren kalitatea eraldatu egingo bailitzateke horrela. Azkenik, beti interesgarri gertatzen den nutrizio alorreko osaera Compesca, Froxá eta Frudesa markakoek bakarrik ematen dute.

Arrain oreaz osaturiko itsaski suzedaneo hauetan genetikoki eraldaturiko osagaiak balia daitezke (aditiboetan, batik bat: lodigarriak, emultsionatzaileak, kontserbatzaileak eta antzekoak) baina azterketak frogatu zuen lagin bakar batek ere ez zeukala elikagai transgenikorik. Amaitzeko eta laborategiko saiakuntzez ari garela beti ere, zortzi laginen egoera mikrobiologikoa zuzena zela egiaztatu zen.

Orrialde-zenbaketa



Ekintza honek Bizkaiko Foru Aldundiaren Kultura Sailaren laguntza jaso du

Beste zerbitzu batzuk


Bilatu

Copyright-i buruzko informazioa eta lege-oharra

Visita nuestro canal Eroski Consumer TV

 EROSKI CONSUMERen oso serio hartzen dugu zure datuen pribatutasuna, lege oharra. © EROSKI Fundazioa

EROSKI Fundazioa

Validaciones de esta página

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación del W3C indicando que este documento es XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto