Nabigatze-menua pasa eta edukietara joan

  • Bienvenido (ES) | Ongi etorri (euskarazko bertsioa) | Benvingut (versió en català) | Benvido (versión en galego)
  • Bienvenido (ES)
  • Buletinak
    •  | Utzi  | Aukerak |
  • Aurreko portadak

EROSKI CONSUMER, el diario del consumidor

Bilatzailea

logotipo de fundación

EROSKI CONSUMEReko kanalak


Kokapen honetan zaude: Hasiera > Paperezko bertsioa > Gaurkotasuna eta aisia > Produktuen azterketak

Λ

Informazio honetan agertzen diren datuak, informazioak, interpretazioak eta kalifikazioak burutu ziren momentuari soilik dagozkio eta, beraz, iraupen mugatua dute.

Ahate-pateak: Garestienak ez dira hobeak

Zortzi ahate-pate aztertu dira oraingoan, oso prezio desberdinetakoak: kiloko 1.300 pezetatik (Casa Tarradellas) 4.400 pezetara (Goiburu) doaz.

Produktu batetik bestera ere alde handia dago: Casa Tarradellas, Capdevila eta La Piara laginek bere burua ahate-gibelezko pate-tzat dute; Delicass, Eskuola, Martiko, Goiburu eta Jean Brunet markakoak ahate-patea edo "paté de canard" gisa agertzen dira.

  Biziki produktu heterogeneoa da osaketari, itxurari (xehatze lodi eta meheagoak, gantzen banaketa, etab) zein ontziratzeari dagokienez. Izan ere, produktu honen osagai-motak, proportzioak, lantze-prozesua eta bestelako alderdiak xedatuko lituzkeen berariazko legeria arautzailerik, tamalez, ez da egin Estatu espainolean. Zertzelada orokorren bat baizik ez dago, egiari zor.

Zortzietatik bostek bakarrik jarri dute ahate-gibela, proportzio txiki samarrean (%15 eta %33 bitartean) bada ere, eta lauk ahatekia sartu duten arren, honen proportzioak sekulako aldeak ditu: %22tik %80raino doa, hain zuzen ere. Capdevilla, La Piara eta Jean Brunet laginen osagai nagusia ez da ahatea eta, areago, Martiko eta Goiburu firmek bakarrik darabilte ahatekia haragizko osagai bakartzat; gainerako seiek hegaztikia eta txerrikia erantsi dute, ahatekiaren ordez.

Nahiz eta elikagaia osoa den, dauzkan gantz saturatu ugariek eta kolesterolak, batetik, eta bere ekarpen energetiko handiak (400 kaloria inguru ehun gramoko), bestetik, tamainan kontsumitzea aholkatzen digute, bai kopuruz, bai maiztasunez ere.

Etiketak aipatzen ez dituen aditibo batzuk erantsiak direla atzeman zuen azterketak hiru laginetan: Casa Tarradellas eta Goiburu markakoetan nitratoak, eta Delicass laginean azido bentzoikoa; dena den, Delicass produktuak ez du etiketa oker, aditibo hori osagai batek lehenagotik zekarrelako, hau da, ez da enpresak patea egitean erantsitako zerbait. Martiko laginaren etiketa, berriz, oker dago, produktuak ahatekia zein proportziotan daukan adierazten ez duelako. Hona beste akats bat: Capdevilla laginaren egoera higieniko-sanitarioa ez zegoen zuzen, mikroorganismo aerobio eta enterobakterioen kopuruak handiegi zirelako. Patearentzat mikrobiologia-muga xedaturik ez dagoen arren, Capdevilla laginaren azterketak atzeman zuenez, produktua lantzeko unean higienea kaskarra izan da.

Dastaketako emaitzak onak izan ziren. Casa Tarradellas, Delicass eta Capdevilla laginek zazpi puntu eta gehiago lortu zituzten eta osoko balorazio txarrena, berriz, (5,6 puntu) Martikok jaso zuen. Egiaztatu denez, prezioak ez du ia zerikusirik pate horien ezaugarri organoleptikoekin: denetan garestienak (Goiburu: ia 4.400 pezeta kiloko) 6,2 puntu baizik ez zuen lortu eta hiru hoberenetako biren (7 puntu edo gehiago) prezioa, kiloko, 2.000 pezeta izan zen. Kalitate eta prezioaren arteko erlaziorik egokiena Delicass laginak agertu zuen (2.500 pezeta kiloko, gantz gutxi -saturatu samarrik, dena den-, proteina-maila ertaina eta dastatze proban hoberenen artean). Casa Tarradellas (1.320 pezeta kiloko: merkeena eta dastaketan hoberena) ere, etiketa oker dagoen arren eta proteina-ekarpen urria egiten badu ere, aukera polita da.

Gantz asko

Pate hauen nutrizio-alorreko osaketan gantzak nabarmentzen dira aurrenik, batenaz beste produktu osoaren %31raino iristen direlako. La Piara izan zen laginik gantzatsuena (%45) eta Goiburu gihartsuena (produktuaren %22a, gantza). Gantz horrek gure organismoarentzat kaltegarrienak diren azido saturatu ugari ditu (%34, batez beste). Gantz saturatu gutxien zituzten pateak Martiko eta Goiburu izan ziren (%30 inguru, saturatuak) eta, zerrendaren beste muturrean, Capdevilla agertzen zen, gantz saturatuetan %43raino iritsita. Delicass (%36) eta Jean Brunet (%35) ere batez besteko lerrotik gora ibili ziren.

Pate horien proteinaren eduki ertaina -irizpide ona, nutrizio-kalitatea neurtzean- %11koa izan zen; handi samarra dirudien arren, haragiarena baino dezente apalagoa (txerri- edo behi-xerra batek %20 du proteina) da eta, gainera, lagin batetik bestera alde handia dago. Proteina gutxien daukana La Piara da (%6ra bakarrik iristen da), ondoren Martiko (%7) eta Tarradellas (%9) datozkiola. Zerrenda hasieran Goiburu (%17) agertzen da; Capdevilla, Eskuola eta Jean Brunet markakoak, azkenik, %12-%13 inguruan dabiltza.

Pateek, oro har, kolesterol ugaria daukate (225 mg/100 g), haragi gehienek baino askozaz ere gehiago: ehun gramoko oilaskoak 110 mg, bildotsak 78 mg, txerriak 72 mg, untxiak 71 mg eta abelgorriak 65 mg.

Beste aldetik, sodioa ere, askotxo daukate (700 mg/100g): ezaugarri hori kontuan hartu beharko dute gatz urriko elikabidean dabiltzanek. Alderdi onuragarriak aipatzearren, A, B12, B2 bitamina, niazina, burdina, zink, potasio eta beste hainbat mineralen iturri oparo da patea.

Ahatea eta patea

Hegazti migratzailea izaki, txango luzeari ekin aurretik bere burua behar adina energiaz hornitzen du -gantzak gibelean metatuz- ahateak. Gantz horri esker, hegalaldi bakarrean milaka kilometroko bidea egiten ari den bitartean energi erreserbez elikatu ahal izango da.

Pateak eta antzeko beste produktuak egiteko, ahateak erdi aske erdi itxita hazten dira. Arto eta bestelako laboreak, pentsua eta bestelakoak ematen zaizkie laugarren hilabetea bete arte, eta orduan bortxaturiko elikadurara igaroko dira: etapa horretan inbutuen bidez sekulako labore piloak irents arazten zaizkie. Horrelaxe erdiesten da gibelaren tamaina handitu eta izaera gantzatsua areagotzea. Patea ore fina da, foie edo gibel, ahateki eta ahate gantzez osatua nagusiki, bestelako haragiak, arrautzak eta esnea ere gehitzen zaizkiolarik; produktuari, azkenean, ongailuak (piperbeltza eta beste hainbat espezia, armagnac, oporto, etab) gaineratzen zaizkio, puntua emateko. Patea eratzeko, osagai guztiak xehatu eta, ur irakina erantsiz, emultsioa osatzen da. Produktua kontserba zein erdi-kontserba gisa aurkezten da merkatuan.

Aditiboak

Eskuola eta Jean Brunet salbuespen direla, nitratoak edota nitritoak lagin guztietan aurkitu ziren: 97 zm (zati milioiko) zuten gehienekoek (Martiko) eta 10-11 zm gutxienekoek (La Piara, Goiburu). Tarradellas eta Goiburu markakoek ez dute kontserbatzaile horren berri ematen (lagin horietan atzemaniko kopuruak, izan ere, txiki-txikiak dira). Laginetan ez zen soja-proteinarik, ez da topatu azido sorbikorik (kontserbatzaile hau La Piara laginaren etiketan agertzen den arren); bai, ordea, azido bentzoikoaren aztarnak (92 zm) Delicass laginean. Horrelakorik ez da etiketan agertzen baina, osagai bati (arrautzari, hain zuzen) erantsitakoa denez, legeak ez du xedatzen aditibo horren agerpena adierazteko obligaziorik.

Etiketek aitortzen dituzten aditiboei goazkiela, La Piara (landare-proteina, aroma, emulgentea, antioxidatzailea, kontserbatzaileak eta estabilizatzailea) nabarmen dugu. Martiko eta Capdevila laginek ere mordoska darabilte. Tarradellas, Eskuola, Goiburu eta Jean Brunet markakoen zerrendan aditiboak sartu dituztenik adierazten ez den arren, Tarradellas eta Goiburu laginetan CONSUMERek aurkitu zuen nitratoren agerpenik. Delicass-ek nitrato eta nitritoak sartu izana adierazten duelarik, azterketak azido bentzoikoa hauteman zuen (kopuru txikian, dena den: 92 zm).

Egoera higieniko-sanitarioa

Capdevila eta Goiburu izan ezik, azterturiko gainerako pateak kontserba dira, hots, hutsean itxitako beirazko txarro edo latan merkaturatzen diren produktu esterilizatuak eta, halakotzat, ireki baino lehenago ez dira zertan eduki hozkailuan. Sei pate horien egoera mikrobiologikoa zuzen zegoen, praktikan esteril baitzeuden denak. Hozkailuan eduki behar delarik, beirazko txarroan saltzen den Goiburu laginak ere egoera mikrobiologiko onean zegoela erakutsi zuen. Capdevila laginean (hozkailuan gorde beharreko plastikozko ontzia) atzemaniko aerobio eta enterobakterioen kopuruak, ordea, handiegi izan ziren: horrek argi eta garbi adierazten du patea egitean izaniko higienea eskasa dela, produktuaren egoera sanitarioak kontsumitzaileari arrisku larririk ondorioztatzen ez badio ere. Azpimarra dezagun, nolanahi ere, egoera mikrobiologikoari dagokionez, legeak ez duela patea berariaz arautzen.

Orrialde-zenbaketa



Ekintza honek Bizkaiko Foru Aldundiaren Kultura Sailaren laguntza jaso du

Beste zerbitzu batzuk


Bilatu

Copyright-i buruzko informazioa eta lege-oharra

Visita nuestro canal Eroski Consumer TV

 EROSKI CONSUMERen oso serio hartzen dugu zure datuen pribatutasuna, lege oharra. © EROSKI Fundazioa

EROSKI Fundazioa

Validaciones de esta página

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación del W3C indicando que este documento es XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto