Nabigatze-menua pasa eta edukietara joan
Ongarriez ari garela, nutrienteen edo balio dietetikoa duen zerbaiten bila bagoaz, aurkitu ere, zerbait aurkituko dugu, baina hutsaren hurrengo, kopuru txiki-txikitan baliatzen direlako. Horixe du ongarriak, izan ere, ezaugarri bereizgarrietako bat: elikagaia kolorez eta zaporez janzten du, funtsa aldarazi gabe.
Ongarrien bitartez jaki erakargarri eta zaporetsuak, orijinal eta deigarriak erdiesteko, sukaldaritzako beste askotan bezala, teknika, eskarmentu eta jakituriaren jabe izan behar: hauei esker bakarrik aurkituko dugu erdipurdiko errezeta gutizia bihurtuko duen ongarri soila edo nahaskia. Gastronomo adituen arabera, ongarriak jakia kontrastez edo ezaugarri berezi batez aberastu behar du, osagai nagusia inola ere indargabetu edo ezkutatu gabe.
Arau orokorrak agindu bezala, ongarria azken unean eransten zaio jakiari, prestatzen amaitu baino lehentxeago, kopuru txiki-txikian, eta bertan une batez beratzen uzten da, ahalik eta probetxu handiena atera ahal izateko. Gehien baliatzen direnak usain-belarrak, gatza, ozpina, limoia, baratxuria eta espeziak (piperbeltza, pipermina, muskatua, etab.) izaten dira.
Usain-belarrak gaur egun bai helburu gastronomikoak lortzeko, baita, botika-landare edeo sendabelar diren alderditik, gure organismoan sor ditzateken eragin mesedegarriak erdiesteko erabiltzen ditugu. Horrenbestez, kopuruak arretaz neurtu behar dira, eragin ditzaketen albo-ondorioak gogoan izaki. Horien zapore fin-fina espezia askorena baino hobea izaten da, inondik ere. Ereinotza lehorturik erabiltzen da, salbuespen gisa, baina gainontzeko guztiek, zapore eta lurrin handiagoa freskotan ematen diote janari. Dauzkaten olio esentzialen ezaugarriei esker, elikagaien lagungarri egokiak dira hainbat alderditatik:
Espezia gehientsuek liseriketa-prozesua bizkortu eta flatulentziak eragozten dituzten arren, kitzikagarri gertatzen zaizkio organismoari eta mukosa gastrikoa narritatu egiten dute; horrenbestez, neurri-neurriz erabili behar dira. Ez da komeni urdailean arazorik (gastritisak, ultzerak, etab.) nozitzen dutenek kontsumitzea. Elikabide hiposodikoetan, berriz, lagungarri gertatzen zaizkio pazienteari, zaporea dezente biltzen dutelako.
Liserigaitzak oro har, gordinik edo oliotan erregosirik kontsumitzen direnean, batik bat. Beraz, ez da komeni urdail delikatua dutenek horrelakorik hartzea. Egosirik, ordea, liserigarriago gertatzen dira: beraz, salda edo zopa lurruntzeko tipula edo porrua erabil daiteke.
Biziki zaporetsuak diren arren, ohiz kontsumitzeak dispepsia (indigestioa) eta gastritiak sor ditzake urdail delikatua daukan kontsumitzailearengan.
Ekintza honek Bizkaiko Foru Aldundiaren Kultura Sailaren laguntza jaso du
EROSKI CONSUMERen oso serio hartzen dugu zure datuen pribatutasuna, lege oharra. © EROSKI Fundazioa