Nabigatze-menua pasa eta edukietara joan

  • Bienvenido (ES) | Ongi etorri (euskarazko bertsioa) | Benvingut (versió en català) | Benvido (versión en galego)
  • Bienvenido (ES)
  • Buletinak
    •  | Utzi  | Aukerak |
  • Aurreko portadak

EROSKI CONSUMER, el diario del consumidor

Bilatzailea

logotipo de fundación

EROSKI CONSUMEReko kanalak


Kokapen honetan zaude: Hasiera > Paperezko bertsioa > Gaurkotasuna eta aisia > Produktuen azterketak

Λ

Informazio honetan agertzen diren datuak, informazioak, interpretazioak eta kalifikazioak burutu ziren momentuari soilik dagozkio eta, beraz, iraupen mugatua dute.

Bratwurst motako saltxitxak: Prezio zein kalitateetan, desmaila handia

Bratwurst motako saltxitxen zortzi lagin aztertu dira. Horien ontzien pisuak 200 eta 500 gramo izanik, prezio batetik bestera alde handia hauteman dugu: 696 pezetatik 1613 pezetara kiloko

 Merkeenak Picken markakoak dira, ondotik El Acueducto (814 pezeta kiloko) eta Oscar Mayer (840 pezeta) datozkiela. Garestienen artean Schara (1.613 pezeta kiloko), Morte (1.314 pezeta) eta Frial (1.309) ditugu. Campofrío eta El Pozok 1.000 pezeta inguru balio dute, kiloko.

Bero bidez trataturiko haragi-produktuetako bat da saltxitxa. Haragi eta gantz xehetuak osagai dituztela, heste natural edo artifizialean datoz (hestea, egospenaren ondoren, kontserbatu edo kendu egin daiteke), gehieneko kalibrea 45 milimetroko diametroa delarik. Alemanian oso tipikoak diren Bradtwurst motako hauek txahalki edo txerriki egosiz osatuak daude. Ekoizpen-prozesuak hainbat etapa ditu: xehaketan, osagaiak ebaki eta birrintzen dituzte makinek, lortu nahi den bikorraren lodierako masa erdietsi arte.

Masa horri ura edo izotza gehitzen zaio eta, aukeran, masaren egonkortasuna eta uraren atxikipena lortzeko, bestelako osagaiak ere bai. Masa hestean galkatu ondoren egosi edo ur irakinetan garraldatzen dira. Azkenean, merkaturatuko diren ontzian sartzen dira, hutsean ia beti, ontzitik oxigenoa kentzeak, kontserbatzeko aski zaila den elikagai hori egonkortasun mikrobiologiko handiagoz hornitzen duelako. Bratwurst motako saltxitxak txerriki xehetu, gantz, ur eta espeziek osatzen dituzte eta egosi eta hutsean ontziraturik merkaturatzen dira. Kalitate oneko proteinak dituzte produktuok eta aski gantzatsu (guztiaren %20tik %38ra bitarte, laginen arabera) eta kalorikoak dira beti. Ez dute kolesterol larregirik (oilaskoak bezainbeste, nonbait).

Saltxitxagintzan erabilitako haragiaren kalitatea eta bestelako osagaien mota eta kopurua izugarri aldatzen da lagin batetik bestera. El Pozo eta Oscar Mayer laginak haragiaren kalitate onagatik nabarmendu ziren; Frial markakoak kontrakoa du bereizgarri nagusia, ehun konektibo (tendoi, zurda, nerbio, kartilago, etab) ugariko haragia baliatzen baitu. Gantz-edukiak ere dezente aldatu ziren: Morte oso gantzatsua den bitartean (%38), Picken eta El Acueducto laginek gantz gutxien agertu zuten (%21). Beste aldetik, Frial, Schara eta Oscar Mayer laginen osasun-higienearen egoera desegokia zen, akastuna, langintzan produkturen bat behar bezalako higieneaz tratatu ez zelako edo hotz-katea hautsi delako.

Beste irregulartasun bat oraindik: Picken eta Schara markakoen etiketak ez daude zuzen, adierazten ez dituzten aditibo edo osagaiak erabiltzen dituztelako eta, gainera, aditibo horietako bi (biak ere kontserbatzaileak: sorbatoak eta parabeneak) ez daude, bero bidez trataturiko haragi-produktuei (horixe baita saltxitxa egosiak sailkatzeko garaian kontuan hartzeko izendapen generikoa) buruzko Estatu espainoleko arauterian onartuak. Dastaketan El Pozo nabarmendu zen, 7 punturekin, eta hiru laginek suspentsoa baizik ez zuten lortu (Frial, Schara eta Picken), hainbat arrazoi zirela medio: zapore eta kolore motel samarrak, hestea gogor, ukitu guriegia eta gehiegizko espezien erabilera, besteak beste. Gainerako lau laginek (O. Mayer, El Acueducto, Campofrío eta Morte) aprobatu egin zuten. Kalitate-prezio erlaziorik hoberena El Pozo markakoak eskaintzen du, 960 pezeta kostatzen baita kiloko.

Osagaien berri

Saltxitxa hauen ekoizpenean hainbat plegutako txerrikia sartzen da: etiketetan, giharretik lepapeko okelaraino agertzen da. Oscar Mayer laginak bakarrik aitortu du behikia ere erantsi izana; El Acueducto eta El Pozo markakoek, berriz, urdaia gehitu dutela adierazten dute. Beste osagai batzuk goitik behera, hauek dira: ura (xehekatze-fasean erantsi ohi dena), gatza eta hainbat espezia eta lurrinkien nahasketa. Bestelako osagarri eta aditiboak ere sartzen dira saltxitxa hauetan, hala nola haragiaz bestelako proteinak, almidoia, egonkortzaileak eta kontserbatzaileak, esate baterako. Bibliografiako datuen arabera, saltxitxa egosi horien balio energetikoa 300-375 kaloria inguruan dabil 100 gramoko, hau da, txorizo edo saltxitxoia bezalako hesteki lehorrek ohi dituzten 400-450 kalorien azpitik. Lehor eta egosien arteko aldearen zergatia saltxitxak duen uraren eransketak esplikatzen du. Kolesterolez, ostera, ez daude goi-goitik: produktuaren 100 gramoko 60 eta 70 miligramo bitarte dauzkate, oilasko-okelaren tamainan, beraz.

Mineralez ari garela, sodioaren edukia nabarmentzen da hemen: 550-570 miligramo 100 gramoko; kopurua, berez, altuegia ez den arren, hipertentsioa nozitzen duten pertsonek kontuan hartu beharrekoa dute. Proteina-balioek, azkenik, gora-behera esanguratsuak agertu zituzten: %9,9tik (O. Mayer) %14,4era (Picken) bitartean. Etiketan dioenez, behintzat, O. Mayer da haragiaz bestelako proteinarik eransten ez duen bakarra. El Acueducto, El Pozo eta Morte markakoek, esne-proteinez gainera, landare-proteinak ere gehitzen dizkiote masari. Azterketan, El Acueducto eta Morte laginetan soja-proteina ere atzeman zen; ez horrela El Pozo markakoan. Eta Piken markakoan, nahiz etiketak horrelakorik adierazten ez duen, soja-proteinarik (%0,8) ere hauteman zuten laboratorioko teknikariek. Dena dela, portzentaje guztiak apal-apalak izan baziren ere, El Acueducto (%1,5) laginekoa gertatu zen altuena. Haragiaz bestelako proteinei dagokienez, arauteriak onartzen du %3raino eranstea. Gantzaren edukia izan zen denetan desberdintasun handienak agertu zituena: %21etik (Picken eta El Acueducto) %38ra arte (Morte). Saltxitxa egosi hauen pisuaz, adierazitako pisu garbiak 250 gramoetatik (El Pozo) 500 gramoetara (El Acueducto) zihoazen. Frial eta El Pozo laginak izan ziren etiketan aitorturikoa betetzen ez zuten bakarrak. Frial markakoak %-7,8ko aldea erakutsi zuen (laginaren pisua 314 gramo zen bitartean, etiketak 340 gramo zeukala adierazten zuen). El Pozo laginaren desmaila txikiagoa izan zen: %-5,2koa, hau da, onartutako mugaren barnean.

Haragiaren kalitatea: erdipurdikoa baino ez, lagin gehienetan

Saltxitxa batzuetan eskuzabal baliatzen dituzte ehun konektibo ugariko haragiak (ehun konektiboa da tendoi, kartilago, nerbio eta antzekoen osagai nagusia), hau da, kalitate motelagokoak. Haragiaren kalitatearen adierazle seguruena kolageno/proteina proportzioa da: indize hori zenbat eta apalagoa izan, orduan eta hobea da okelaren kalitatea. Indize hori ere dezente aldatzen zen lagin batetik bestera: %11,7tik (El Pozo) %23,9ra arte (Frial). Bataz besteko proportzioa %18koa izan zen. Kalitate-irizpidetzat hartzen badugu txerriki xehetuari aplikatu beharreko arauteriaren muga (arauak saltxitxez ez baitu xehekapenik eman), lasai asko esan dezakegu Campofrío, M. Schara (biak ere %21 inguruan) eta Frial-ek (%23,9, doi-doi) kalitate txarreko haragiak erabiltzen dituztela. Beste muturrean, aldiz, O.Mayer (%15,3) eta, batez ere, El Pozo (%11,7) markek kalitate oneko okelez egiten dituzte beren saltxitxak. El Acueducto, Morte eta Picken erdialdean geratzen dira, %17 eta %18 bitartean. Ñabardura bat adieraz dezagun: galkatze ondorenean ere saltxitxa batzuek hestea kontserba dezakete. Gaur egun erabiltzen diren heste gehientsuenak artifizialak dira, kolageno jangarriz osatutakoak, alegia. Horrenbestez, heste artifiziala eduki eta galkatze ondoren ere mantentzen duten saltxitxen kolageno/proteina erlazioa handixeagoa izan daiteke.

Osagai laguntzaileak eta aditiboak

Bai ekoizpenean, bai kontserbatzean, produktu delikatua da saltxitxa hau. Horregatik, oinarrizko osagaiez gain (txerrikiak, ura, gatza eta espeziak), badirudi beharrezkoa dela bestelako osagarri eta aditiboak baliatzea. Aztertutako laginetan era guztietako osakerak atzeman ziren, marka zenbaitek gutxien-gutxienekoa eransten duten bitartean, beste batzuek erruz gehitzen dituztelako. Denek (O. Mayer markakoak izan ezik) esne-proteina eransten dute; hauek, kaseinatoekin batera, ez dira aditibotzat hartzen, osagai gisa baizik. Saltxitxaren baitan, gantzak eta urak osaturiko egitura (emultsioa) egonkor iraunaraztea da kaseinato horien eginkizuna. Are eta aditibo ohikoagoa polifosfatoak dira: lagin den-denetako etiketan agertzen dira honelako osagaiak.

Hauen eginkizuna ere, ura atxikiturik finkatu eta emultsioari egonkor iraunaraztea da. Hauxek dira gehien baliatzen diren aditibo eta osagarriak, baina hainbat markak bestelakorik ere baliatzen du. El Acueducto eta Campofrío laginek almidoiaren erabilera ere aitortzen dute etiketan. Azterketan, Picken markako laginean ere hauteman zuten teknikariek almidoirik (%0,9), nahiz ontziko etiketak horrelakorik adierazten ez duen. Dena den, baliteke almidoiaren agerpenaren zergatia espezien nahasketan bertan egotea, ez zuzeneko gehiketan. Almidoi eta fekulen eransteka onartzen du arauak, produktu osoaren %10eraino baina, halaz ere, laginek ez zuten %4 baino almidoi-eduki handiagorik. Sustantzia gehien dauzkan lagina El Acueducto markakoa da (nolanahi ere, araua ez du inola ere urratzen): beste hiru egonkortzaile, bi antioxidatzaile (gantz eta pigmentuen oxidazioa galaraztearren, produktuaren bizitza baliakorra luzatu egiten dute antioxidatzaileek) eta zaporearen indarkari bat (glutamatoa) ere agertzen ditu lagin horrek. Frial eta Oscar Mayer omen dira interesgarrienak, aditibo eta bestelako sustantzia gutxien baliatzen dituztenak direlako. Irregulartasunak, bi laginetan atzeman ziren: Picken markakoan, adierazi gabeko kontserbatzaile (sorbatoak) batetik 795 zati milioiko zituela frogatu zen; beste aldetik, Schara laginaren etiketan aditibo hori adierazten den arren, azterketan ez zen horrelakorik ageri.

Baina lagin horretan, etiketak aitortu gabeko parabeneak (kontserbatzailea) atzeman ziren, kopuru txikitan noski. Espainiako arauaren arabera, "bero bidez trataturiko haragi-produktu" diren heinean, saltxitxa egosietan bi aditibo horiek erabiltzea debekatuta dago. Halaz ere, arau horretako beste atal batek "haragi-oreetan" baimenduak dauden kontserbatzaileak xedatzen ditu: sorbato eta parabeneak (biak elkarrekin edo bereiz) onarturik daude, produktuaren 1.000 zati milioiko goiko muga izaki. Saltxitxa "haragi-orea" den ala ez, bereiztean datza kontua, arazoa. Nolanahi ere, bi laginek ere baliatu dituzten kontserbatzaileak adierazi beharko lituzkete etiketan.

Dastaketan, bost lagin ongi

Dastaketan, itxura (tamaina, lodiera, kolorea eta espezien agerpena), zaporea (orokorra eta espezien zaporea) eta ukitua (sendotasuna, bildukiaren agerpena) baloratu ziren. Gehien gustatu zen lagina El Pozo (7 puntu) izan zen, espezien "ukitu" batez apainduriko zapore atsegina eta ukitu sendokoa zelako; ondotik O. Mayer, El Acueducto, Campofrío eta Morte (laurak ere, seina puntuz) etorri ziren. Frial eta Schara (4 puntu) eta Picken (2 puntu) ez zitzaien atsegin gertatu dastatzaileei. Frial markakoaren kolore eta zaporea motel samarrak ziren eta saltxitxen bilduki edo hestea trinkoegia. Schara laginaren zaporerik, ez ukiturik (guriegia) zitzaien gustatu mahaikideei. Picken lagina ez dugu sailkapen horretan sartu behar: Turingia motako saltxitxak izaki (Alemaniako eskualde horretako tipikoak, alegia), belar fin eta espeziez osatu eta onduak daude: mejorana eta piperbeltza, batik bat. Dastaketan, espezie-tejo bizi hori ez zen mahaikideen gustuko gertatu.

Biren etiketak, gaizki

3 - 5 aleko ontzietan merkaturatzen dira saltxitxa hauek. Frial markakoak mikrouhineko labean sartu eta berotzeko ontzi egokia du. Etiketak zuzen zeuden, salbuespen pare batekin: Picken laginekoak ez du adierazten soja-proteina eta sorbatoak erantsi dizkionik; Schara markakoak, berriz, parabenen (kontserbatzaileak) eransketaren berri ematen ez duelako. Campofrío eta Picken marketakoek nutrizioari buruzko informazioa sartzen duten bitartean, Frial laginak saltxitxak mikrouhineko labean erretzeko argibideak ematen ditu.

Hiru saltxitxa, osasun egoera kaskarrean

Bratwurst motako saltxitxek ez lukete arazo mikrobiologikorik planteatu beharko, egosita baitaude, eta hutsean ontziratuta. Horrek, printzipioz, behintzat, baliko poluzioen aurrean, egonkortasun mikrobiologikoa eta babespen eraginkorra bermatzen dio produktuari baina, halaz ere, saltxitxak ez dira esterilak: egoera edo baldintza jakin batzuetan ugal daitezkeen bakterioak baitauzkate. Ontziraketa produktua egosi ondoren egiten baldin bada, ontzia kontaminatzeko balizko arriskua dago hor. Egositako produktua, era berean, ahalik eta azkarren hoztu beharra dago, egospenetik bizirik iraun duten bakterioen ugalkuntza galarazteko. Hori bezain kritikoa da (hotzetako) kontserbazio-tenperatura, merkaturatzetik kontsumitzeraino.

El Acueducto, Campofrío, Morte, El Pozo eta Picken laginak egoera mikrobiologiko egokian zeuden. Emaitzek, lagin bakar batean mikroorganismo patogenorik ez zuten atzeman. Schara, Frial eta Oscar Mayer markakoetan, aldiz, aerobio mesofilo eta enterobakterioen kopuru handi samarrak agertu ziren, kutsatutako lehengaia erabiltzearren, ekoizpenean higiene-neurri zorrotzik gabe jarduteagatik edo hotz-katea hautsi egin zelako. Elikagai honi buruz arauak ez ditu muga mikrobiologiko zehatzak adierazten, baina baditugu CENAN (Elikadura-Zentro Nazionala) elkarteak emaniko aholkuak: hauen araberako balio onargarriak Schara, Frial eta Oscar Mayer laginek gainditu dituzte. Dena dela, arazoak ez du kontsumitzailearen osasunean arazo larririk sortuko, saltxitxa berotuz gero bakarrik kontsumitzen delako gure artean: horrela, atzemaniko mikroorganismoen ahalmen poluitzailea suntsitu egiten da.

Orrialde-zenbaketa



Ekintza honek Bizkaiko Foru Aldundiaren Kultura Sailaren laguntza jaso du

Beste zerbitzu batzuk


Bilatu

Copyright-i buruzko informazioa eta lege-oharra

Visita nuestro canal Eroski Consumer TV

 EROSKI CONSUMERen oso serio hartzen dugu zure datuen pribatutasuna, lege oharra. © EROSKI Fundazioa

EROSKI Fundazioa

Validaciones de esta página

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación del W3C indicando que este documento es XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto